Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Εάν βρείτε usb σε έναν τοίχο μην το τραβήξετε (βίντεο)

Ποιος ξέρει τι μυστικά μπορεί να κρατήσει ένα απλό memory stick; Οι απατεώνες τα χρησιμοποιούν, καθώς γίνονται όλο και πιο δημιουργικοί για να κλέψουν τα δεδομένα σας και να βλάψουν τα gadget σας.
Σε αυτό το βίντεο, θα μάθετε τι κίνδυνο μπορεί να ενέχει ένα φλασάκι που βγαίνει από έναν τοίχο και πώς μπορεί να βλάψει τα δεδομένα και την ασφάλειά σας και γιατί δεν πρέπει ποτέ να το πάρετε από τον δρόμο. Οι απατεώνες στοχεύουν στην ανθρώπινη περιέργεια.
Το «Dead Drop» είναι ένα παγκόσμιο έργο τέχνης που δανείστηκε μερικά κόλπα από τον κόσμο της κατασκοπείας.
Είναι ουσιαστικά, η τοποθέτηση κρυμμένου υλικού σε προεπιλεγμένη τοποθεσία για να το βρει κάποιος χωρίς να γίνει συνάντηση. Η τεχνική αυτή επίσημα γεννήθηκε από τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών κατά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Ο καλλιτέχνης Aram Bartholl από το Βερολίνο, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα «ανώνυμο, offline, δίκτυο κοινής χρήσης αρχείων σε δημόσιο χώρο» και ξεκίνησε το έργο του «Dead Drop». Με αυτόν τον τρόπο ενθαρρύνει τους ανθρώπους να ανταλλάξουν εμπιστευτικές πληροφορίες με άλλους, κρύβοντας memory sticks σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 1.500 dead drops σε όλο τον κόσμο. Θυμηθείτε ότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να συνδέσετε κάποιο τυχαίο USB stick στον υπολογιστή σας.
Οι εγκληματίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν το τέχνασμα «lost» memory sticks για να αποκτήσουν πρόσβαση στις προσωπικές σας πληροφορίες, στους κωδικούς πρόσβασής σας και σε άλλα σημαντικά δεδομένα. Επιπλέον, μπορούν εύκολα να καταστρέψουν τον υπολογιστή σας. Τα USB sticks στο mail περιέχουν επίσης κακόβουλο λογισμικό που μπορεί να βλάψει σοβαρά τον υπολογιστή σας.
Δείτε το βίντεο

Αλκιβιάδης Κωστάκης: Ο Έλληνας καθηγητής που άλλαξε τον κόσμο της ιατρικής και κανείς δεν το ήξερε



Του Άκη Τσακίρη 
Γεννημένος στη Μεθώνη το 1942 στα δύσκολα χρόνια της κατοχής, ο Αλκιβιάδης Κωστάκης, κατάφερε να ξεχωρίσει και να κάνει την Ελλάδα περήφανη, δημιουργώντας την αλλαγή που ίσως ο καθένας θα περίμενε για την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης.
Από τα τρυφερά του χρόνια, έδειξε έντονη έφεση στα γράμματα και οι βαθμοί του στο σχολείο πάντα άγγιζαν το άριστα, με αποτέλεσμα να εισέλθει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1960, όπου αποφοίτησε το 1966. Λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1975 κερδίζει μια διετή υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών για εξειδίκευση στις Μεταμοσχεύσεις Οργάνων και τη Χειρουργική του Ήπατος στο Addenbrook’s Hospital του Πανεπιστημίου Cambridge.
Εκεί θα μπορούσε να πει κανείς πως ξεκίνησαν όλα, αφού από τότε εστίασε το ενδιαφέρον του στην εφαρμογή ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων με αποτέλεσμα να αποδείξει την ανοσοκατασταλτική δράση ενός νέου μεταβολίτη, της κυκλοσπορίνης Α με την πραγματοποίηση μεταμόσχευσης καρδιάς σε επίμυες.
Αν αναρωτιέσαι τί ακριβώς είναι αυτό και ποια η σημαντικότητα της συγκεκριμένης ανακάλυψης, εμείς σου έχουμε την απάντηση. Αυτή η ανακάλυψη έφερε πραγματική επανάσταση στον τομέα της μεταμόσχευσης οργάνων και θεωρείται χρονιά ορόσημο για την ιατρική επιστήμη και εκατοντάδες χιλιάδων ασθενών σε όλο τον κόσμο. Ένας ακόμη λόγος για να είναι περήφανη η χώρα μας, μιας και όπως φαίνεται ένα καταπληκτικό μυαλό κατάφερε να αλλάξει χιλιάδες ζωές.

Άξιον Εστί

σε οργανική μορφή για σόλο βιολί 
από τον Νίκο Οικονομίδη

cd Μαρίζα Κωχ _ Το Τροπάριο Της Κασσιανής 2001
περισσότερες πληροφορίες 
για αυτή την δισκογραφική δουλειά στον :



sigma vita

Μικρασιάτες οι κατασκευαστές του Stonehenge στην Αγγλία



Οι κατασκευαστές του διάσημου μνημείου του Στόουνχεντζ, που αποτελεί καμάρι κάθε καλού 'Αγγλου και γενικότερα Βρετανού, φαίνεται πως κατάγονταν από τα παράλια της Μικράς Ασίας και την Ανατολία, σύμφωνα με μια νέα γενετική έρευνα.
Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι πρόγονοι των κατασκευαστών του Στόουνχεντζ ήταν αγρότες που, ξεκινώντας το ταξίδι τους προς τα δυτικά από την περιοχή της σημερινής Τουρκίας και της ανατολικής ακτής του Αιγαίου, αφού διέσχισαν τη Μεσόγειο, έφθασαν στην Ιβηρική και από εκεί -μέσω Γαλλίας- κατέληξαν στη Βρετανία περίπου το 4.000 π.Χ.
Γρήγορα, λόγω και του πολύ μεγαλύτερου αριθμού τους, αντικατέστησαν τους ντόπιους κυνηγούς- τροφοσυλλέκτες, με εξαίρεση τη Δυτική Σκωτία.
Οι απόγονοί τους κάποια στιγμή, περί το 3.000 π.Χ., άρχισαν να κτίζουν το μνημείο του Στόουνχεντζ, για λόγους που δεν είναι απολύτως σαφείς μέχρι σήμερα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ίαν Μπαρνς του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου και τον Μαρκ Τόμας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Ecology & Evolution", σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέλυσαν και συνέκριναν το DNA 47 νεολιθικών σκελετών (ηλικίας 4.500 έως 6.000 ετών) που έχουν βρεθεί στη Βρετανία, έξι σκελετών κυνηγών- τροφοσυλλεκτών της προηγούμενης μεσολιθικής περιόδου (ηλικίας 6.000 έως 11.600 ετών), καθώς και DNA από σύγχρονους Ευρωπαίους.

Η τέχνη της συμβίωσης. Ένας Ινδιάνικος μύθος



Ο αετός και το γεράκι (ινδιάνικος μύθος)
“Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα,
να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.”
Ο μύθος που ακολουθεί, είναι από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι “Ο δρόμος της συνάντησης” και κατά τη γνώμη μου, προκύπτει απ’ αυτόν, ο ορισμός της υγείας σε οποιασδήποτε φύσεως σχέση:
” Ένας πανάρχαιος μύθος των ινδιάνων Σιου, λέει πως ήρθαν κάποτε στη σκηνή του γέρου
μάγου της φυλής, πιασμένοι χέρι χέρι, ο Άγριος Ταύρος, ο πιο γενναίος και τιμημένος νέος πολεμιστής, και το Ψηλό Σύννεφο, η κόρη του αρχηγού, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της φυλής.
“Αγαπιόμαστε” αρχίζει ο νέος.
“Και θα παντρευτούμε” λέει εκείνη.
“Και αγαπιόμαστε τόσο που φοβόμαστε…”
“Θα θέλαμε κάποιο μαγικό, ένα χαϊμαλί, ένα φυλαχτό…”
“Κάτι που θα μας εγγυάται ότι θα είμαστε για πάντα μαζί.”
“Που θα μας εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ο ένας στο πλευρό του άλλου, ώσπου να συναντήσουμε τον Μανιτού, την ημέρα του θανάτου”.
“Σε παρακαλούμε” ικετεύουν, “πες μας τί μπορούμε να κάνουμε…”
Ο μάγος τους κοιτάζει και συγκινείται που τους βλέπει τόσο νέους, τόσο ερωτευμένους, να λαχταρούν τόσο μια του λέξη.
“Υπάρχει κάτι …” λέει τελικά ο σοφός μάγος μετά από αρκετή ώρα. “Αλλά δεν ξέρω…είναι ένα έργο πολύ δύσκολο και απαιτεί θυσίες.”
“Δεν μας πειράζει” λένε και οι δύο.
“Ό,τι και να’ ναι” επιβεβαιώνει ο Άγριος Ταύρος.
“Ωραία” λέει ο μάγος. “Ψηλό Σύννεφο, βλέπεις το βουνό που είναι βόρεια από το χωριό μας ; Πρέπει να το ανέβεις μόνη σου, χωρίς τίποτα άλλο εκτός από ένα δίχτυ και τα χέρια σου, και να κηνυγήσεις το πιο όμορφο και δυνατό γεράκι του βουνού. Αν το πιάσεις, πρέπει να το φέρεις εδώ ζωντανό την τρίτη μέρα μετά την πανσέληνο. Κατάλαβες;”
Η νεαρή κοπέλα συγκατανεύει σιωπηλά.
“Κι εσύ Άγριε Ταύρε” συνεχίζει ο μάγος, “πρέπει να ανέβεις το βουνό του κεραυνού, κι όταν φτάσεις στην κορυφή, τον πιο άγριο απ’ όλους τους αετούς, και με τα χέρια σου μόνο κι ένα δίχτυ να τον πιάσεις χωρίς να τον τραυματίσεις και να τον φέρεις μπροστά μου, ζωντανό, την ίδια μέρα που θα έρθει και το Ψηλό Σύννεφο….Πηγαίνετε τώρα.”
Οι δυο νέοι κοίτάζονται με τρυφερότητα, κι ύστερα από ένα φευγαλέο χαμόγελο φεύγουν για να εκπληρώσουν την αποστολή που τους ανατέθηκε. Εκείνη πάει προς το βορρά, εκείνος προς το νότο…
Την καθορισμένη ημέρα, μπροστά στη σκηνή του μάγου, περιμένουν οι δυο νέοι, ο καθένας με μια πάνινη τσάντα, που περιέχει το πουλί που του ζητήθηκε.
Ο μάγος τους λέει να βγάλουν τα πουλιά από τις τσάντες με μεγάλη προσοχή. Οι νέοι κάνουν αυτό που τους λέει, και παρουσιάζουν στο γέρο για να τα εγκρίνει τα πουλιά που έπιασαν Είναι πανέμορφα, χωρίς αμφιβολία, τα καλύτερα του είδους τους.
“Πετούσαν ψηλά;” ρωτάει ο μάγος.
“Ναι, βέβαια. Κι εμείς, όπως μας ζητήσατε….Και τώρα;” ρωτάει ο νέος. “Θα τα σκοτώσουμε και θα πιούμε την τιμή από το αίμα τους;”
“Όχι” λέει ο γέρος.
“Να τα μαγειρέψουμε και να φάμε τη γενναιότητα από το κρέας τους;” προτείνει η νεαρή.
“Όχι” ξαναλέει ο γέρος. “Κάντε ότι σας λέω. Πάρτε τα πουλιά και δέστε τα μεταξύ τους από τα πόδια μ’ αυτές τις δερμάτινες λωρίδες…Αφού τα δέσετε, αφήστε τα να φύγουν, να πετάξουν ελεύθερα.”
Ο πολεμιστής και η νεαρή κοπέλα κάνουν ό,τι ακριβώς τους έχει πει ο μάγος, και στο τέλος ελευθερώνουν τα πουλιά.
Ο αετός και το γεράκι προσπαθούν να πετάξουν, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να στριφογυρίζουν και να ξαναπέφτουν κάτω. Σε λίγα λεπτά, εκνευρισμένα που δεν καταφέρνουν να πετάξουν, τα πουλιά επιτίθενται με τσιμπήματα το ένα εναντίον του άλλου, μέχρι που πληγώνονται.
“Αυτό είναι το μαγικό. Μην ξεχάσετε ποτέ αυτό που είδατε σήμερα. Τώρα, είστε κι εσείς ένας αετός κι ένα γεράκι. Αν δεθείτε ο ένας με τον άλλον, ακόμα κι αν το κάνετε από αγάπη, όχι μόνο θα σέρνεστε στη ζωή σας, αλλά επιπλέον, αργά ή γρήγορα, θα αρχίσετε να πληγώνετε ο ένας τον άλλον. Αν θέλετε η αγάπη σας να κρατήσει για πάντα, να πετάτε μαζί, αλλά ποτέ δεμένοι.”