Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

ΠΙΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ _ Μαρία Χούλη

κι εκεί φωτίζει τα σκοτάδια
να βλέπει ο κόσμος τα στραβά...





- Άλμπουμ "Στης πετονιάς την άκρη"

Ερμηνεία: Μαρία Χούλη Μουσική: Διονύσης Μπόσιακας Στίχος: Κωνσταντίνος Ιερομνήμων Παραγωγή: Σταύρος Αβράμογλου Παραγωγή βίντεο από Τζένη Βαργιάμη(*)

Η "Ονειρούπολη" της Δράμας μετακομίζει αύριο στην πλατεία Αριστοτέλους


Στην Πλατεία Αριστοτέλους, στην "καρδιά" της Θεσσαλονίκης, μετακομίζει αύριο, Σάββατο, ένα κομμάτι από την "Ονειρούπολη" της Δράμας. Στόχος να μεταφερθεί το εορταστικό κλίμα και να ενημερωθούν οι Θεσσαλονικείς για τη λειτουργία του χριστουγεννιάτικου χωριού που θα ανοίξει τις πύλες του στις 4 Δεκεμβρίου.
Οι μασκότ της "Ονειρούπολης", ο Χιονούλης, ο Ταρανδούλης κι ένας τεράστιος σκίουρος, παρέα με ξωτικά, θα βρεθούν, από τις 11:30 το πρωί, στηνΑριστοτέλους. Στην "παρέα" τους θα έχουν πενήντα λιλιπούτειους Αϊ - Βασίληδες, ενώ για τη δημιουργία του χριστουγεννιάτικου κλίματος, μέσω της μουσικής, θα φροντίσει η Φιλαρμονική του δήμου Δράμας.
"Γνωρίζοντας ότι η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται να φορέσει κι αυτή τα γιορτινά της σκεφτήκαμε να "παντρέψουμε" τις κινήσεις με την Ονειρούπολη της Δράμας. Να δώσουμε χρώμα στην Αριστοτέλους και να προσφέρουμε ένα ευχάριστο πρωινό στους κατοίκους", δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού δήμου Δράμας, Ανέστης Τερζής.
Το φετινό χριστουγεννιάτικο παραμύθι στην "Ονειρούπολη" θα ξεκινήσει από τις 4 Δεκεμβρίου, στο δημοτικό κήπο και την κεντρική πλατεία της πόλης, ενώ θα διαρκέσει έως τις 7 Ιανουαρίου 2018.

Οι Έλληνες του Καΐρου: πώς ζει σήμερα η άλλοτε ένδοξη παροικία


H Αίγυπτος στο μυαλό των Ελλήνων ταυτίζεται με την Αλεξάνδρεια με τους Μπενάκηδες και τον Καβάφη. Η προσφορά του Ελληνισμού του Καΐρου είναι άγνωστη στην Ελλάδα.
Παραμένουν άγνωστοι στην Ελλάδα οι αδελφοί Αχιλλόπουλοι, οι αδελφοί Αμπέτ, ο Νέστωρ Τσανακλής, ο Πολυχρόνης Κότσικας, ο Ιωάννης Αθανασάκης, ο Αλέξανδρος Ρόστοβιτς, ο Νίκος ΝικολαΪδης, ο Γιώργος Ιορδανίδης…
Άγνωστη και η δραστηριότητα του Ελληνικού Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου «Η Ενότης», του Επιστημονικού Συλλλόγου «Ελλήνιον», η Ελληνική Λέσχη Καϊρου, ο Σύλλογος Φιλομούσων «Απόλλων», το Ελληνικό Κέντρο και τόσα άλλα σωματεία, οι εφημερίδες Καϊρόν, Κλειώ, Φως, Πάροικος, το περιοδικό Φοίνικας. Κι όμως, ακόμα, πίνουμε κρασί Τσανακλής (Gianaclis) και ζητάμε Σπάθης (γκαζόζα), ψωνίζουμε αλκοολούχα ποτά από τον Ορφανίδη, συχνάζουμε στον Ελληνικό Ναυτικό Όμιλο και στο Ελληνικό Κέντρο, κάθε Πέμπτη βρισκόμαστε όλοι οι Έλληνες στη Στέγη.

Με έκπληξη είδα την υπογραφή του Φώτη Κόντογλου στο τέμπλο της εκκλησίας που βρίσκεται στο ελληνικό σχολείο. Ανακάλυψα έργο της Θάλειας Φλωρά-Καραβία σε διάδρομο δίπλα στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Τα Ελληνόπουλα που σήμερα μεγαλώνουν στο Κάιρο, ζουν μέσα στην ιστορία των μεγάλων ευεργετών και πηγαίνουν σε σχολεία ελληνικά με μεγάλη παράδοση.

Ολόκληρο το άρθρο στην : http://constantinoupoli.com/%

Γιουβέτσι με μανιτάρια πιπεριές και φέτα

πανεύκολο φαγητό για τους λάτρεις των μανιταριών

Μια εύκολη συνταγή για ένα πεντανόστιμο και πανεύκολο φαγητό για τους λάτρεις των μανιταριών για να το απολαύσετε σκέτο ή συνοδευτικό με τα μπιφτέκια ή τις μπριζόλες σας. Δοκιμάστε το!

Υλικά συνταγής
  • 1/2 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
  • 1/2 κιλό φρέσκα μανιτάρια λευκά ή καφέ ή πορτομπέλο κομμένα σε φέτες
  • 4 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα, μόνο το λευκό μέρος
  • 2 μεγάλες πιπεριές Φλωρίνης, κομμένες πρώτα κάθετα και μετά σε φετούλες οριζόντια
  • 2 σκελίδες σκόρδο
  • 1 κοφτή κ.σ. πελτέ ντομάτας
  • 1 κουτί (400 γρ.) ντοματάκια ολόκληρα με το χυμό τους, κομμένα σε κυβάκια
  • 1 κ.γ. ζάχαρη
  • 1 κ.γ. πάπρικα γλυκιά
  • 500 ml ζωμό λαχανικών, σπιτικό ή ψυγείου, ζεστό
  • 350 γρ. κριθαράκι χοντρό
  • αλάτι πιπέρι
  • 80-100 γρ. φέτα θρυμματισμένη
  • 1/3 φλ. τσαγιού ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα μαϊντανού
Εκτέλεση συνταγής
  • Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνετε το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και σοτάρετε τα μανιτάρια για 3 λ περίπου ή μέχρι να ροδίσουν. Προσθέτετε τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τις πιπεριές και συνεχίζετε το σοτάρισμα για 2 λ. Τέλος προσθέτετε το κρεμμύδι και σοτάρετε, ανακατεύοντας συχνά για 2 λ επιπλέον.
  • Προσθέτετε το πελτέ, τα ψιλοκομμένα ντοματάκια με τους χυμούς τους, τη ζάχαρη και τη πάπρικα και ανακατεύετε για 2-3 λ. Μετά, προσθέτετε το ζωμό λαχανικών, αυξάνετε τη φωτιά σε μέτρια προς υψηλή και μόλις πάρει βράση ρίχνετε το κριθαράκι, αλάτι πιπέρι και ανακατεύετε διαρκώς για 2-3 λ.
  • Στη συνέχεια χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια προς χαμηλή και σιγομαγειρεύετε για 20 λ, ανακατεύοντας συχνά για να μη σας κολλήσει. Αποσύρετε τη κατσαρόλα από τη φωτιά, προσθέτετε τη θρυμματισμένη φέτα, ανακατεύετε απαλά και σερβίρετε ζεστό το φαγητό σας πασπαλισμένο με το ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Σημείωση: Προαιρετικά προσθέστε μαζί με τη φέτα και 8 ελιές Καλαμών χωρίς το κουκούτσι τους.

Ασπάστηκε το μοναχισμό στα 89 της χρόνια!


Η δύναμη του Θείου Λόγου συγκινεί και επηρεάζει τον άνθρωπο ανεξαρτήτου ηλικίας. Στα 89 χρόνια της η Αγγελική Βουράκη ασπάστηκε το μοναχισμό και το Σάββατο 18 Νοεμβρίου εκάρη μοναχή στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών στα Νένητα.
Μετά την κουρά η γεννηθείσα το 1928 Αγγελική Βουράκη, χήρα του Αλέκου Νομικού, πήρε το όνομα Αγαθαγγέλη, με την ελπίδα να ζήσει μια νέα μοναχική, ήρεμη και ειρηνική ζωή στους κόλπους της τοπικής μοναστικής κοινότητας, η οποία περιλαμβάνει 6 μοναχές, η νεότερη από τις οποίες είναι 48 ετών και κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη.
Την κουρά παρακολούθησαν περίπου 60 συγγενείς και φίλοι της νέας μοναχής.

δια χειρός ΚΥΡ 24/11/2017


Η αλεπού και ο αμπελώνας


Μια φορά κι ένα καιρό μια πονηρή αλεπού πέρασε δίπλα από ένα υπέροχο αμπελώνα. Ένας χοντρός, ψηλός φράχτης τον έφραζε από κάθε πλευρά του.
Καθώς η αλεπού τον τριγύριζε , ανακάλυψε μια μικρή τρύπα στο φράχτη. Έβαλε με μιας μέσα το κεφάλι της , μα ήταν αδύνατο να χωρέσει το σώμα της όσο κι αν το πάσχισε. Ήταν αδύνατο να δοκιμάσει τα ζουμερά και νόστιμα σταφύλια του που τόσο λαχταρούσε και τα σάλια της άρχισαν να τρέχουν από το στόμα της.
Είδε και αποείδε ότι δεν γινόταν τίποτα και τελικά αποτραβήχτηκε σε μια γωνιά να σκεφτεί τι θα κάνει.
Δεν  άργησε να βρει λύση. Έκανε δίαιτα αυστηρή για τρεις μέρες. Ούτε σταγόνα νερού δεν έβαλε στα κατάξερα χείλη της. Έτσι που αδυνάτησε εύκολα τώρα κατάφερε να γλιστρήσει μέσα από την τρύπα.
Τρία ολόκληρα μερόνυχτα έτρωγε λαίμαργα και ασταμάτητα τα σταφύλια που τόσο είχε λιμπιστεί. Κάποια στιγμή τα βαρέθηκε και θέλησε να βγει από τον αμπελώνα μήπως καμιά κότα  αλλάξει το μενού της. Υπέρβαρη όμως όπως κατάντησε ήταν αδύνατο να χωρέσει  να βγει από την τρύπα.
Από τη θλίψη της έπαθε νευρική ανορεξία και για τρεις μέρες δεν έβαλε ούτε ρόγα στο στόμα της.  Έγινε πετσί και κόκαλο και με μεγάλη ευκολία τώρα  γλίστρησε σαν χέλι μέσα από την τρύπα του φράχτη. Ένας στεναγμός ανακούφισης βγήκε από το στόμα της.
Θαρρώ πως το πάθημά της συνέβη πριν από την εποχή που έζησε ο πολύπαθος και πολύαθλος   Ιώβ. Έτσι αγνοούσε το λόγο του: «Γυμνός βγήκα απ’ την κοιλιά της μάνας μου, γυμνός και θα γυρίσω στη μάνα γης». (Ιώβ 1,21)

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Έτσι φτιάχνεται η αγάπη .....

με χαμηλωμένα φώτα
κι άγρια βράδια με ιδρώτα













από: https://www.youtube.com/channel

Έλληνες παντού: Οι άγνωστοι «Γκρεκίγια» της Τυνησίας από την...Λέσβο!


Θα ασχοληθούμε με μία εκ των χωρών της Βορείου Αφρικής, που δεν είναι άλλη από την Τυνησία ή Τυνίδα, όπως την καλούσαν κατά τα αρχαία χρόνια.
Η συγκεκριμένη χώρα, αν και η μικρότερη της Βορείου Αφρικής, έχει συνδέσει τον εαυτό της με την άνοδο και πτώση των Αυτοκρατοριών με κέντρο την Μεσόγειο. Μαζί με το Μαρόκο και την Αλγερία αποτελούν την Μικρή Αφρική.
Η Τυνησία κατοικούνταν από τα αρχαία κιόλας χρόνια από ελληνικούς πληθυσμούς, κάτι που φαίνεται και από την γενικότερη ελληνική κινητικότητα στην περιοχή της Λιβύης, όπου «Λιβύη» συνήθιζαν να ονομάζουν οι αρχαίοι Έλληνες όλη την Βόρειο Αφρική.
Στην περιοχή Ντούγκα υπήρχε η αρχαία ελληνική πόλη «Άμμωνος πόλις» (=πόλη του Δία). Υπάρχει ακόμη το νησί Τζέρμπα, που δεν πρόκειται για άλλο παρά για το νησί των Λωτοφάγων που περιγράφει ο Όμηρος στην Οδύσσεια. Αλλά και η πόλη της Μπιζέρτα ονομαζόταν Ιπποδιάρυκτος, επειδή η θάλασσα που την περιβάλλει είναι γεμάτη ιππόκαμπους.
Σύμφωνα με την παράδοση, και η σύγχρονη πόλη Ναμπέλ ήταν η αρχαία Νεάπολη, αποικία των Ελλήνων, με το επιχείρημα της παραφθοράς του ονόματος.
Το Ελληνικό στοιχείο είναι διάχυτο παντού, γεγονός που μαρτυρούν τα πολυάριθμα μνημεία, τα οποία είναι διάσπαρτα κατά μήκος ολόκληρης της Τυνησίας!
Χαρακτηριστικά παραδείγματα η πεδιάδα Μεντζέρντα στα Σαέλ, οι κοιλάδες Φεριάνα, Φουσάνα και Κασερίν, οι οποίες παρόλο που σήμερα είναι ερημικές, πιστοποιούν μέσω των ερειπίων που βρίσκονται σε αυτές την ύπαρξη μεγάλων ελληνικών διωρύγων, μύλων, δεξαμενών, πιεστηρίων και αρδευτικών έργων, που είχαν καταστήσει το έδαφος καλλιεργήσιμο.
Σημαντική είναι και η πεδιάδα της Ντάκλα, όπου κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, χτίστηκαν οικοδομήματα πάνω σε ελληνικούς οικισμούς αλλά και η Μπούλλα Ρέτζια, στην οποία έχουν ανακαλυφθεί θέρμες με ψηφιδωτά, αψίδες, κλπ.
Στην Τυνησία υπάρχει ακόμα το αρχαίο θέατρο κατά μίμηση του ελληνικού και σώζονται η ορχήστρα, το προσκήνιο και σειρές καθισμάτων αριθμημένες με ελληνικά γράμματα!
Μεγάλος αριθμός ναών αφιερωμένων στο Ελληνικό πάνθεον ξεπροβάλλει σε πολλές γωνιές της εν λόγω χώρας. Μεταξύ άλλων και ναός προς τιμήν του Απόλλωνα και του Δία. Πολλές είναι ακόμη οι αρχαιότητες στην πόλη Σμπίτλα στην νότια Τυνησία, μεταξύ αυτών αψίδες, τείχη, πύλες, ναοί, κ.α.
Τα χρόνια πέρασαν και οι Καρχηδόνιοι, που «έλυναν κι έδεναν» στην περιοχή ηττήθηκαν από τους Ρωμαίους. Μπορεί η χώρα να πέρασε στα χέρια τους, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αφανίστηκε ο ελληνικός πληθυσμός της περιοχής. Μέχρι και τους μεταβυζαντινούς χρόνους οι Έλληνες απάρτιζαν ένα σημαντικό τμήμα της εγχώριας κοινότητας..
Παράδειγμα οι μεγάλοι εκκλησιαστικοί πατέρες, Τερτυλιανός, Κυπριανός και Αυγουστίνος, που γεννήθηκαν εκεί.
Το σημείο, όμως, στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι το χωριό Ελ Μετλίν στην βόρεια Τυνησία. Ο λόγος;
Οι κάτοικοί του κατάγονται από τη Μυτιλήνη, από όπου έφυγαν μετά την κατάληψη του νησιού από τους Οθωμανούς. Σε όλο το χωριό επικρατεί το γαλανόλευκο χρώμα.
Ισχυρίζονται μάλιστα πως τους αποκαλούν «Γκρεκίγια» (<Γραικοί) και όταν αναφέρονται στην πατρίδα τους, κάνουν λόγο για ένα νησί κάπου βόρεια, όπως καταγράφει στο βιβλίο του «Γκρεκίγια, οι Έλληνες της Τυνησίας», ο Δημήτρης Αλεξάνδρου.
Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Έλληνες αριθμούσαν περί τις 60.000 ψυχές, ενώ σήμερα έχουν μειωθεί σε μεγάλο βαθμό…
Ας μην ξεχνάμε και το Μουσείο Μπαρντό, το οποίο στεγάζει τα περισσότερα ελληνικά και παλαιοριστιανικά μωσαϊκά (1000 περίπου) από το σύνολο των μουσείων ανά τον κόσμο! Περιέχει ακόμη εκθέματα από το ελληνικό ναυάγιο του 1980, πολλά από τα οποία μεταφέρθηκαν στην Βόννη της Γερμανίας, με στόχο την καλύτερη αποκατάσταση και συντήρησή τους.
Τα μνημεία, όπως μπορεί κανείς να αντιληφθεί, είναι ακόμα εκεί και δεν θα σταματήσουν ποτέ να τραγουδούν την ιστορία των Ελλήνων σε εκείνα τα μέρη…

Η πανέμορφη λίμνη Πλαστήρα από ψηλά Τοπίο που σε αφήνει έκθαμβο - Δείτε τις φωτογραφίες



Την πρώτη φορά που αντικρίζεις τη λίμνη Πλαστήρα μένεις με το στόμα ανοιχτό. Η ομορφιά του τοπίου, η γαλήνη που αποπνέει, οι εναλλαγές των χρωμάτων και των εικόνων σε κάνουν να νιώθεις δέος απέναντι στο μεγαλείο.
Η ίδια έκπληξη συνοδεύει κάθε επίσκεψη στη λίμνη Πλαστήρα, ακόμα και για τον πιο συνεπή ταξιδιώτη. Ξέρεις βέβαια πια τι να περιμένεις, αλλά τα χρώματα, οι αντανακλάσεις στο νερό, η φιλοξενία των κατοίκων στα χωριά γύρω από τη λίμνη επιφυλάσσουν πάντα κάτι νέο, πάντα κάτι καθηλωτικό.
Η τεχνητή λίμνη Ταυρωπού, όπως είναι η επίσημη ονομασία της, βρίσκεται στο οροπέδιο της Νεβρόπολης, στον νομό Καρδίτσας. «Γεννήθηκε» το 1959, με την ολοκλήρωση του φράγματος στο νότιο άκρο της και πήρε το «δεύτερο» όνομά της από τον στρατιωτικό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, που είχε, είκοσι πέντε χρόνια πριν, την ιδέα για τη δημιουργία της.
Ο δρόμος γύρω από τη λίμνη είναι εκπληκτικός και περιλαμβάνει τόσο όμορφα τοπία όσο και πλήθος επιλογών για διάφορες δραστηριότητες, όπως ποδηλασία και ιππασία. Στην ίδια τη λίμνη υπάρχει η δυνατότητα χρήσης κανό και θαλάσσιου ποδηλάτου.
Για τη διαμονή μπορεί κανείς να επιλέξει κάποιο από τα 18 χωριά που περιβάλλουν τη λίμνη, όπου καλαίσθητα ξενοδοχεία ή ξενώνες σε συνδυασμό με την ομορφιά του τοπίου και τη ζεστή υποδοχή των κατοίκων μπορούν να απογειώσουν ακόμα και τη συντομότερη εξόρμηση.





Κοτόπουλο κοκκινιστό με κανέλα,μοσχοκάρυδο και μπαχάρι


Βάλτε στη ζωή σας μπαχαρικά που σπάνε τη μύτη και απογειώνουν την γεύση…
Μέτριας δυσκολίας / Προετοιμασία: 20΄, Μαγείρεμα: περίπου 1 ώρα
Υλικά (για 4 άτομα)
  • 1 κοτόπουλο, περίπου 1.600 γρ., κατά προτίμηση βιολογικό ή ελευθέρας βοσκής , κομμένο σε 8 – 10 κομμάτια
  • 80 ml ελαιόλαδο
  • 3 μέτρια κρεμμύδια, σε ψιλά καρέ
  • 2 σκελίδες σκόρδο, σε ψιλά καρέ (ή όσο σκόρδο θέλουμε)
  • 1.200 γρ. φρέσκες, ώριμες ντομάτες, ξεφλουδισμένες, σε μικρά καρέ (λίγη ζάχαρη εάν δεν είναι γλυκές)
  • 1 φύλλο δάφνης
  • 1 κουτ. γλυκού μπαχάρι, σε σκόνη
  • 1/2 κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο, σε σκόνη
  • 1/4 κουτ. γλυκού κανέλα, σε σκόνη
  • αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Διαδικασία
Σε μια ρηχή και φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι σε δυνατή φωτιά και σοτάρουμε τα κομμάτια κοτόπουλου για περίπου 4 – 5 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν απ’ όλες τις πλευρές.
Τα βγάζουμε σε μια πιατέλα. Στην ίδια κατσαρόλα και στο ίδιο λάδι σοτάρουμε το κρεμμύδι για περίπου 3  λεπτά, μέχρι να μαλακώσει λίγο. Προσθέτουμε το σκόρδο, την ντομάτα, τη δάφνη, το κοτόπουλο, τα μπαχαρικά, αλάτι, πιπέρι και 200 ml νερό και ανακατεύουμε απαλά, μέχρι η σάλτσα να αρχίσει να κοχλάζει.
Τότε, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε με το καπάκι και μαγειρεύουμε για περίπου 40 – 45 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει το κοτόπουλο και να «δέσει» η σάλτσα.
Αν τα υγρά εξατμιστούν και το φαγητό δεν έχει γίνει, προσθέτουμε ελάχιστο ζεστό νερό και συνεχίζουμε. Αν στο τέλος του μαγειρέματος έχουν μείνει παραπανίσια υγρά, βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα το κοτόπουλο και βράζουμε μέχρι να πήξει η σάλτσα.

Ο δήθεν φίλος


Μια φορά κι έναν καιρό, ένας λύκος τριγυρνούσε πεινασμένος, μήπως βρει κάτι να φάει. Ξαφνικά, είδε από μακριά έναν τράγο σκαρφαλωμένο σε κάτι κατσάβραχα να τρώει αμέριμνος. Έτρεξε γρήγορα προς τα εκεί και προσπάθησε να σκαρφαλώσει κι αυτός αλλά μάταια. Τα βράχια ήταν πολύ μυτερά.
«Εδώ χρειάζεται πονηριά», σκέφτηκε ο λύκος και ξερογλείφτηκε. Σήκωσε το κεφάλι του και φώναξε στον τράγο:
– Φίλε, καλύτερα να κατέβεις κάτω. Εκεί ψηλά που βρίσκεσαι, μπορεί να ζαλιστείς και να πέσεις.
Ο τράγος όμως, δεν έδωσε καμιά σημασία στα λόγια του λύκου και συνέχισε να τρώει αμέριμνος. Ο λύκος όμως δεν απογοητεύτηκε.
– Φίλε, φυσάει πολύ εκεί πάνω που είσαι. Θα αρρωστήσεις σίγουρα, καημένε, φώναξε με την πιο γλυκιά φωνή του.
Ο τράγος πάλι δεν αντέδρασε.
– Ξέρεις κάτι; έκανε άλλη μια προσπάθεια ο λύκος, το χορτάρι εδώ κάτω στο λιβάδι είναι πολύ πιο νόστιμο από αυτό που βόσκεις εκεί πάνω στα κατσάβραχα. Δεν ξέρεις τι χάνεις που δεν το δοκιμάζεις!
Τότε ο τράγος για πρώτη φορά σταμάτησε να τρώει, κοίταξε τον λύκο και είπε σιγανά:
– Δεν με φωνάζεις για να φάω εγώ, αλλά για να φας εσύ!
Ο λύκος απογοητευμένος, ξέροντας πλέον ότι σίγουρα δε θα μπορούσε να ξεγελάσει τον τράγο, πήγε αλλού να ψάξει για τροφή. Και ο τράγος συνέχισε να μασουλά το χορτάρι του σκαρφαλωμένος στα κατσάβραχα, αναλογιζόμενος ότι όλοι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, για να μπορούμε να διακρίνουμε τους αληθινούς μας φίλους από αυτούς που μας κάνουν τους φίλους από συμφέρον.

Τιμώντας την παράδοση και τις γεύσεις της Ηπειρώτικης γης στη Μελβούρνη

Στο γηροκομείο Φροντίδα θα διατεθούν τα έσοδα της εκδήλωσης της Πανηπειρωτικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας



Μέσα σε εορταστική και συνάμα συγκινητική ατμόσφαιρα, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση μελών και φίλων της Πανηπειρωτικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας την περασμένη Κυριακή, στην αίθουσα εκδηλώσεων Stars International, στο Preston.
Η καθιερωμένη και αγαπημένη για την παροικία γιορτή αναδεικνύει τα ήθη και έθιμα της Ηπείρου, μέσα από τον χορό, τη μουσική και την παράδοση της ηπειρώτικης πίτας.
Έτσι και φέτος, περισσότεροι από 400 παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να γευτούν τις νοστιμότατες πίτες που ετοίμασαν οι Ηπειρώτισσες, να παρακολουθήσουν καλλιτεχνικά δρώμενα και φυσικά να διασκεδάσουν με την ψυχή τους.
Όπως αναφέρει όμως ο γενικός γραμματέας της Ηπειρωτικής Ένωσης, κ.Χρήστος Ντόστας, πέρα από τη συνέχιση της ηπειρωτικής παράδοσης στους Αντίποδες από τις παλαιότερες και νεότερες γενιές, η εκδήλωση έχει περαιτέρω σημασία, δεδομένου ότι τα έσοδα διατίθενται για φιλανθρωπικό σκοπό.
Ο κ. Ντόστας μίλησε με ιδιαίτερη χαρά για την προσφορά των φετινών κερδών στο γηροκομείο Φροντίδα, ενώ παρών στην εκδήλωση εκπροσωπώντας τον οργανισμό βρέθηκε το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, κ. Παύλος Μαυρουδής.
Εκτός από τους ηπειρωτικούς ρυθμούς από μουσικό πρόγραμμα με DJ, την εκδήλωση πλαισίωσε η ζωντανή μουσική της Ηπειρωτικής Κομπανίας, ενώ πραγματοποιήθηκαν επίσης επιδείξεις από τα χορευτικά συγκροτήματα της Πανηπειρωτικής και της Παμμακεδονικής Ένωσης με τη συμμετοχή μικρών και μεγάλων.
Τις εντυπώσεις κέρδισε ακόμη, μια συνοπτική αναπαράσταση του παραδοσιακού ηπειρωτικού γάμου με τη συνοδεία τραγουδιών, υπό τη διοργάνωση του χοροδιδασκάλου, κ. Δημήτρη Τσίτου.
Περιγράφοντας τη σκηνή, η κ. Φιλιώ Ζώη, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανηπειρωτικής Ένωσης, έκανε λόγο για ένα ιδιαίτερα συγκινητικό δρώμενο, με τις εικόνες να ζωντανεύουν μέσα από τα λόγια των τραγουδιών.
Σύμφωνα με την κ. Ζώη, η επιτυχία της εκδήλωσης έγκειται στην ίδια την έννοια της ηπειρωτικής παράδοσης που αγγίζει μικρούς και μεγάλους και αποτελεί κίνητρο για όσους μπορούν να συμβάλλουν στη μετάδοσή της στις νεότερες γενιές.
Φαίνεται λοιπόν ότι η τέχνη της ηπειρωτικής πίτας ξεδιπλώθηκε σε όλο της το μεγαλείο, φέρνοντας όχι μόνο τις γεύσεις της Ηπειρώτικης γης στη Μελβούρνη, αλλά και το αντάμωμα των γενιών δίνοντας,όπως εξηγεί η κ. Ζώη μια ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους να «ζήσουν την παράδοση στην ουσία της».

Η κίνηση ανθρωπιάς του Νίκου Γκάλη - Γιατί βγάζει σε δημοπρασία τα αθλητικά του παπούτσια (φωτό)


Σε δημοπρασία ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια του βγάζει ο «θρύλος» του μπάσκετ Νίκος Γκάλης, με σκοπό να βοηθήσει τον μικρό Χριστόφορο που παλεύει με τον καρκίνο.
Συγκεκριμένα, ο παλαίμαχος άσος του μπάσκετ βγάζει στο σφυρί ένα ζευγάρι παπούτσια που φορούσε κατά τη θητεία του στον Παναθηναϊκό, έτσι ώστε τα έσοδα από την αγορά να διατεθούν στη μάχη που δίνει ο 5χρονος Χριστόφορος σε εξειδικευμένο ογκολογικό κέντρο του Μεξικού.
Σε ανάρτησή του στο Facebook ο Γκάλης αναφέρει:
Αγαπητοί Φίλοι, σας καλώ να συμμετέχετε στη δημοπρασία του CharityIdols για ένα ζευγάρι φορεμένα δικά μου παπούτσια από την περίοδο 1992 – 1993 όπου συμμετείχα στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Με μεγάλη χαρά δέχθηκα πρόσφατα την πρόταση του Giannis Pavlitzoglou (https://www.facebook.com/giannis.pavlitzoglou) ο οποίος συμμετείχε εκείνη την χρονιά στις προπονήσεις της ομάδας και του τα είχα δώσει τότε ως ενθύμιο. Καλοσύνη του να αποχωριστεί αυτό το σπάνιο συλλεκτικό ζευγάρι προκειμένου τα έσοδα της δημοπρασίας να βοηθήσουν τον μικρό Χριστόφορο που δίνει στο μακρινό Μεξικό μια πολύ δύσκολη μάχη από όπου ελπίζουμε να βγει νικητής (https://www.facebook.com/teamchristoforos).
Τα παπούτσια είναι υπογεγραμμένα από εμένα και θα τα βρείτε στο παρακάτω σύνδεσμο του Charity Idols: https://www.charityidols.gr/el/auctions/viewbids/1027».

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Ολοκληρώθηκε η επιχείρηση μεταφοράς του 43χρονου από το Αγ. Όρος (ΦΩΤΟ & VIDEO)


Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η επιχείρηση μεταφοράς του προσκυνητή στο Αγ. Όρος που αντιμετώπισε πρόβλημα με την υγεία του και κρίθηκε απαραίτητη η διακομιδή του σε νοσοκομείο.
Ο 43χρονος άνδρας παραδόθηκε σε σκάφος του Λιμενικού στον αρσανά των Καυσοκαλυβίων και από κει θα μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Η κατάσταση της υγείας του, όμως, δεν εμπνέει ιδιαίτερη ανησυχία.
Η μεταφορά, που πραγματοποιήθηκε από εθελοντές της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης και άντρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, έγινε από υψόμετρο 650 μέτρων και η διαδικασία ήταν εξαιρετικά δύσκολη, λόγω του δύσβατου της περιοχής.
Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης ευχαριστεί ιδιαίτερα για τη συνεργασία την Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους, τους Πατέρες που βοήθησαν, την Π.Υ. και το Κέντρο Υγείας Αγίου Όρους.

Σεμινάριο Συναισθηματικής Διαλεκτικής με τον Στέλιο Καλαθά

Crazy Girl-Ζωή Λάσκαρη, με την φωνή όμως της Νέλλης Μάνου


Από την ταινία οι θαλασσιές οι χάντρες. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή που είχε επικρατήσει στην εποχή του, η φωνή ανήκει στην Αλέκα Κανελλίδου.


Άρχισαν να κόβουν οι καλλιεργητές τα πρώτα έλατα στον Ταξιάρχη Χαλκιδικής


Από χθες ξεκίνησαν οι ελατοκαλλιεργητές το κόψιμο των δέντρων στον Ταξιάρχη της Χαλκιδικής. Τα έλατα κόβονται προσεκτικά για να χαρίσουν Χριστουγεννιάτικη νότα σε σπίτια, καταστήματα και ανοικτούς χώρους σε όλη την Ελλάδα. Από μέρα σε μέρα οι ελατοπαραγωγοί αναμένουν την άδεια για τη διακίνηση των δέντρων.

Στον Ταξιάρχη, περίπου 95 στους 100 κατοίκους ασχολούνται με την καλλιέργεια έλατου. Ένα ολόκληρο χωριό περιμένει αυτές τις μέρες. Οι ελατοκαλλιεργητές ελπίζουν η αγορά δέντρων να πάει όπως και την περσινή χρονιά. Αναγνωρίζοντας παράλληλα την οικονομική στενότητα που επικρατεί, θα είναι ικανοποιημένοι όπως ανέφερε στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Πρακτορείο 104,9 FM», ο πρόεδρος των παραγωγών έλατου Ταξιάρχη, Γιάννης Ξάκης.
«Είμαστε κι εμείς επιφυλακτικοί, ο κόσμος είναι σφιγμένος, το γνωρίζουμε αυτό και δεν ξέρουμε πώς θα πάει η φετινή χρονιά. Ευελπιστούμε να πάμε καλά. Τα τελευταί τρία, τέσσερα χρόνια δίνουμε περίπου 20.000 δέντρα. Ελπίζουμε να δοθούν στην αγορά τόσα. Αν δώσουμε όσα δώσαμε πέρσι σε γενικές γραμμές θα είμαστε ευχαριστημένοι», είπε χαρακτηριστικά.
Σχεδόν τον διπλό αριθμό δέντρων πουλούσαν οι ελατοκαλλιεργητές πριν από μία πενταετία. Οι νέες συνθήκες όπως υπογράμμισε ο πρόεδρος των παραγωγών επιβάλει τιμές λογικές
«Οι τιμές πρέπει να ειναι λογικές για τον καταναλωτή, να είναι προσιτές για να μπορεί και ο κόσμος να αγοράσει και εμείς να πουλήσουμε δέντρα στον κόσμο. Θα βρεις και με 20 ευρώ ένα έλατο και ανάλογα με το μέγεθος και το ύψος ανεβαίνει η τιμή ».
Στο «χωριό των Χριτουγέννων», τα κέρδη από τα έλατα δεν είναι πάντα αρκετά για τη διαβίωση μιας οικογένειας. Ωστόσο όπως λέει ο κ. Ξάκης «με αυτό το εισόδημα ή βοήθημα αν θέλετα κρατάμε τη νέα γενιά , τη νεολαία στο χωριό μας. Δεν φτάνουν τα χρήματα, ως ειδόδημα αλλά είναι ένας καλός λόγος για να μείνουμε εδώ».
Από τη γη του Ταξιάρχη, θα φτάσουν σε λίγες μέρες τα έλατα σε όλη τη χώρα. Κυρίως στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα ενώ όπως ανέφερε ο κ. Ξάκης τα τελευταία χρόνια γίνονται και περιορισμένες εξαγωγές
Πηγή: 

Ο Ναστραντίν και το ψάρι…


Μια φορά κι ένα καιρό ο Ναστραντίν περνώντας μπροστά από μια σπηλιά, είδε ένα μοναχό  να διαλογίζεται και τον ρώτησε τι έψαχνε στην πνευματική αναζήτησή του.
«Έχω ασχοληθεί με τα ζώα και από αυτά έχω πάρει  πολλά μαθήματα που μπορεί να μεταμορφώσουν  τη ζωή ενός ανθρώπου», είπε ο γιόγκι.
«Χαίρομαι, γιατί και τη δική μου ζωή  έσωσε ένα ψάρι»,  συμπλήρωσε ο Ναστραντίν.
Ο γιόγκι έμεινε  έκπληκτος∙ μόνο ένας άγιος, που  σώθηκε από ένα ψάρι, θα μπορούσε να έχει αληθινή  ζωή, σκέφτηκε ο γιόγκι.  Και ρώτησε πώς  συνέβη αυτό.
Ο Ναστραντίν, πριν απαντήσει ήθελε να μάθει τα πάντα  που  ήξερε ο γιόγκι.
Ο γιόγκι πεπεισμένος ότι  μπροστά του είχε  ένα  σοφό άνδρα,  του  δίδαξε   όσα είχε μάθει όλα αυτά τα χρόνια.
Στο τέλος,   ο γιόγκι τον  εκλιπαρούσε λέγοντας:
«Τώρα που γνωρίζεις  τα πάντα  όσα η ζωή μου έχει διδάξει, θα ήθελα να μου πεις πώς ένα ψάρι έσωσε τη ζωή σου.»
«Αυτό είναι απλό», απάντησε ο Ναστραντίν. «Από στιγμή σε στιγμή θα πέθαινα από την πείνα, όταν,  ρίχνοντας το αγκίστρι στη θάλασσα, έπιασα ένα τεράστιο ψάρι. Χάρη σ’ αυτό  μπόρεσα να επιβιώσω άλλες τρεις ημέρες!»

Λαχανικά σε πήλινο σκεύος με κάλυμα


Υλικά :
3 κρεμμύδια
200 γρ. πράσα
200 γρ. καρότα
200 γρ. σέλινο
200 γρ. ντομάτες
200 γρ. πιπεριές
200 γρ. μελιτζάνες
Αλάτι, πιπέρι
Χυμός λεμονιού
Εκτέλεση :
Κόβουμε τα λαχανικά σε φετάκια, ρίχνουμε το αλάτι, το πιπέρι και το λεμόνι. Σκεπάζουμε το πήλινο με το κάλυμμα του και ψήνουμε το φαγητό για 60’ λεπτά στους 250 βαθμούς.

Η ιστορία του S.O.S.


Εδώ και περίπου έναν αιώνα, το SOS αποτελεί το διεθνές σήμα κινδύνου. Πολλοί πιστεύουν ότι προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων «Save Our Souls» (σώστε τις ψυχές μας) ή «Save Our Ship» (σώστε το πλοίο μας). Στην πραγματικότητα, επιλέχθηκε επειδή ήταν πολύ εύκολο, ακόμη και για τους αμύητους στον κώδικα Μορς, να το χρησιμοποιήσουν ή να το αναγνωρίσουν, έστω και με παρεμβολές. Απαρτίζεται από τρεις συνεχόμενες τελείες, τρεις παύλες και τρεις τελείες (...---...) .

Το πρώτο σήμα κινδύνου ήταν το CQD. Προτάθηκε από τον εφευρέτη του ασυρμάτου Γκουλιέλμο Μαρκόνι και υιοθετήθηκε το 1904. Ωστόσο, δεν χρησιμοποιήθηκε για πολύ. Στο Διεθνές Συνέδριο Ασύρματης Τηλεγραφίας, που διοργανώθηκε στις 22 Νοεμβρίουτου 1906 στο Βερολίνο, επικράτησε η γερμανική πρόταση για το SOS. Επισήμως, η απόφαση αυτή επικυρώθηκε το 1908. Το σήμα κινδύνου CQD συνέχισε να χρησιμοποιείται για λίγα ακόμη χρόνια, κυρίως από τους Βρετανούς που το είχαν προτείνει πρώτοι.
Η πρώτη μεγάλη διάσωση κατόπιν εκπομπής σήματος κινδύνου CQD έγινε το 1909. Μετά τη σύγκρουση των πλοίων Republic και Florida, το Baltic, που έλαβε το μήνυμα, έσπευσε στην περιοχή και περισυνέλεξε τους 1.500 ναυαγούς. Η πιο γνωστή από τις πρώτες χρήσεις του SOS ήταν στη βύθιση του Τιτανικού, οι ασυρματιστές του οποίου το χρησιμοποίησαν σε συνδυασμό με τον παλιό σήμα κινδύνου.

δια χειρός ΚΥΡ....

22/11/2017



21/11/2017

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Ὁ καθημερινὸς βίος στὸ Ἅγιον Ὄρος


Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἐμπειρίες ἀπὸ τὸν ἀμίλητο κόσμο τοῦ Ἄθω»
Νικολάου Ζαχαριάδη
Τόμος Α´
Πύργος Ἠλείας -1998

Τὸ εἰκοσιτετράωρο στὸ Ὄρος ὑπολογίζεται σύμφωνα μὲ τὸ βυζαντινὸ ἡμερολόγιο, ποὺ μετακινεῖται κατὰ τὶς ἐποχὲς τοῦ ἔτους οὕτως,...
ὥστε ἡ ἀνατολὴ νὰ συμπίπτει κατὰ τὸ δυνατὸν μὲ τὴν ὥρα μηδέν.
Κατὰ ἀρχὴν τὸ εἰκοσιτετράωρο τοῦ μοναχοῦ ὑποτίθεται ὅτι διαιρεῖται σὲ τρία ἴσα ὀκτάωρα μέρη, ποὺ ἀφιερώνονται ἀντίστοιχα στὴν προσευχή, τὴν ἐργασία καὶ τὴν ἀνάπαυση. Ὑπάρχουν ὅμως εἴδη ἀπασχολήσεως τὰ ὁποῖα μποροῦν νὰ ὑπαχθοῦν σὲ περισσότερα ἀπὸ ἕνα ὀκτάωρο. Π.χ. Ἡ μελέτη, ἡ ὁποία εἶναι ταυτόχρονα καὶ προσευχὴ καὶ ἀνάπαυση καὶ ἐργασία. Ἐξ ἄλλου κατὰ τὰ εἴδη τοῦ βίου παρατηροῦνται διαφοροποιήσεις στὶς λεπτομέρειες.
Γενικὰ μποροῦμε νὰ ὑπολογίσουμε ὅτι στὶς συνήθειες τῆς ἡμέρας οἱ μοναχοὶ ἀφιερώνουν στὴν προσευχὴ 7 ὦρες, στὴν ἐργασία 7 ὦρες, στὴν ἀνάπαυση 7, στὴν μελέτη 1,5 καὶ στὰ γεύματα 1,5. Οἱ κοινοβιακὲς Μονὲς κατὰ τὸ 24ωρο διαθέτουν στὸν ὕπνο τὸ χρονικὸ διάστημα 5.30-6.30 π.μ., 2-3 μ.μ. καὶ 8μ.μ.-1π.μ. κατὰ τὸ κοσμικὸ ὡρολόγιο.
Οἱ μοναχοὶ δὲν ἔχουν ἄλλη ψυχαγωγία πλὴν τῆς θέας τῶν ἀναλλοίωτων ἢ κυκλικῶς ἐπανερχομένων στοιχείων τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ ὠκεανοῦ καὶ τῶν βουνῶν, κυρίως δέ, ἐπαρκῆς καὶ ἀναντικατάστατος «ἡ ἐν τῇ προσευχῇ καὶ τῷ ἱδρώτι κοινωνία μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν».
Διὰ τὴν καθημερινή τους ἄσκηση καὶ τὸν πνευματικό τους ἀγώνα οἱ Μοναχοὶ ἔχουν σὰν ὄργανά τους τὴν προσευχή, τὸν σταυρὸ καὶ τὸ κομποσχοίνι τους.
Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἐπισκέπτης θὰ ἀντικρίσει παντοῦ διάφορα σχήματα καὶ μεγέθη σταυρῶν, γιατὶ εἶναι τὸ κυριώτερο ὅπλο τῶν Μοναχῶν κατὰ τοῦ διαβόλου. Ἔτσι συναντοῦμε σταυροὺς σὲ ἐξωτερικὲς καὶ ἐσωτερικὲς διακοσμήσεις σὲ κτίρια, σὲ τοιχογραφίες, σὲ μικρογραφίες, σὲ σχήματα Μοναχῶν, σὲ πόρπες ζωνῶν, σὲ κεντήματα, σὲ κανδῆλες, σὲ τέμπλα, σὲ παράθυρα, σὲ φεγγίτες, σὲ καμπαναριὰ, σὲ καπνοδόχους, σὲ μεγάλους βράχους, σὲ χαλκογραφίες, σὲ τάφους, σὲ σύνορα ἱερῶν Μονῶν, σὲ ἱερὰ ἅμφια κ.ἄ.

Ἑρμηνεία τῶν γραμμάτων τοῦ μοναχικοῦ σχήματος:

1. IΧΝK = Ἰησοῦς Χριστὸς Νικᾶ.
2. ΦΧΦΠ = Φῶς Χριστοῦ Φαίνει Πᾶσι.
3. ΤΚΠΓ = Τόπος Κρανίου Παράδεισος γέγονε.
4. ΤΤΤΤ = Τοῦτο τὸ σημεῖον ταράττει τοὺς δαίμονας.
5. ΘΘΘΘ = Θεοῦ Θέα Θεῖον Θαῦμα.
6. ΕΕΕΕ = Εὖρεν εὕρημα ἐκ Θεοῦ Ἑλένη.
7. ΧΧΧΧ = Χριστὸς Χριστιανοῖς Χάριν χαρίζει.
8. ΑΠΜΣ = Ἀρχὴ Πίστεως Μωσαϊκὸς Σταυρός.
9. ΚΚΕΝ = Κωνσταντῖνε κράτιστε ἐν τούτῳ νίκα.
10. ΣΦΟΤ = Σταυρὲ φύλαττε ὅλον τὸν κόσμον.

Πηγή: https://ayiotopia.blogspot.gr

Συζήτηση σπόρων!


Κάποτε δυο σπόροι βρέθηκαν δίπλα-δίπλα σε ένα γόνιμο έδαφος.
Ο πρώτος σπόρος είπε: « Το όνειρό μου είναι να μεγαλώσω. Επιθυμώ να ρίξω τις ρίζες μου βαθιά στο χώμα και ο βλαστός μου να βγει πάνω στο έδαφος να αυξηθεί και να με ξεπεράσει.
Θέλω να ανοίξω τα τρυφερά μπουμπούκια μου ως δώρο και σημάδι που θα προμηνύουν τον ερχομό της Άνοιξης. Θέλω να αισθανθώ το χάδι του Ήλιου στο πρόσωπό μου και την ευλογία της πρωινής δροσιάς στα πέταλα και τα φύλλα μου». Και μεγάλωσε…
Ο δεύτερος σπόρος είπε; « Δεν ξέρω τι θέλω. Φοβάμαι σαν οι ρίζες μου μπουν βαθιά στο χώμα. Δεν ξέρω τι θα συναντήσουν στο σκοτάδι!
Αν θελήσω να σχίσω τη σκληρή κρούστα από πάνω μου, μπορεί να βλάψει τον τρυφερό βλαστό μου! Κι ύστερα τι θα απογίνει με τα μπουμπούκια μου, αν τα αφήσω ανοιχτά και κάποιο βουλιμικό σαλιγκάρι προσπαθήσει να τα φάει;
Μα και τι θα συμβεί, αν θα πρέπει τα μπουμπούκια μου να ανθίσουν και κάποιο ζωηρό παιδάκι παίζοντας κάποια στιγμή με τραβήξει ξεριζώνοντάς με από το έδαφος;
Όχι, είναι πολύ καλύτερα για μένα να παραμείνω έτσι μέχρι να νιώσω ασφαλής!». Και έτσι περίμενε… Ώσπου κάποια κότα σκαλίζοντας το χώμα, αρχές της άνοιξης, βρήκε το σπόρο της αναμονής και τον έφαγε χωρίς … περίσκεψη!

Στέλλα


Ταινία - θρύλος του ελληνικού κινηματογράφου, που πρωτοπροβλήθηκε το 1955 και έκανε τη Μελίνα Μερκούρη σταρ διεθνούς βεληνεκούς. Η ατάκα του Γιώργου Φούντα«Στέλλα κρατάω μαχαίρι» έγραψε ιστορία.

Την ταινία σκηνοθέτησε ο 33χρονος τότε Μιχάλης Κακογιάννης, που είχε δώσει δείγματα του ταλέντου του στην κωμωδία «Κυριακάτικο Ξύπνημα» ένα χρόνο πριν. Ο ίδιος έγραψε το σενάριο, που βασίστηκε στο άπαιχτο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια» (ανέβηκε για πρώτη φορά μόλις το 1997 από το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη), το οποίο μεταφέρει στα καθ’ ημάς την ιστορία της «Κάρμεν» του Μεριμέ.

Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Στέλλα (Μελίνα Μερκούρη), μια δημοφιλής τραγουδίστρια στο λαϊκό μαγαζί «Ο Παράδεισος». Είναι πανέμορφη και εκρηκτική γυναίκα, που ζει και ερωτεύεται, πέρα από τα στερεότυπα της εποχής της. Όταν γνωρίζει τον Μίλτο (Γιώργος Φούντας), ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού που την τραβά σαν μαγνήτης, διακόπτει τον δεσμό της με τον Αλέκο (Αλέκος Αλεξανδράκης), νεαρό γόνο μιας πλούσιας οικογένειας, που αντιδρούσε στη σχέση τους. Ο Μίλτος θέλει να την κάνει γυναίκα του κι εκείνη δέχεται, αλλά το μετανιώνει σχεδόν αμέσως. Γυναίκα περήφανη, που αδιαφορεί για τις κοινωνικές συμβάσεις, την ημέρα του γάμου τους τον στήνει στην εκκλησία και περνά τη νύχτα της με τον Αντώνη (Κώστας Κακκαβάς), ένα νεαρό που γνώρισε στο δρόμο. Την αυγή, επιστρέφοντας στο σπίτι της, έρχεται αντιμέτωπη με τον Μίλτο και συναντά τον θάνατο από το μαχαίρι του.
Ο Κακογιάννης συνδυάζει τον ιταλικό νεορεαλισμό με στοιχεία της αρχαίας τραγωδίας και του μελοδράματος. Η ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη είναι συγκλονιστική στο ρόλο της γυναίκας που θέλει να ζήσει ελεύθερη και ανεξάρτητη κι αποτέλεσε το διαβατήριό της για τη διεθνή καριέρα που ακολούθησε. Σπουδαίες ερμηνείες δίνουν και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές της ταινίας, ανεξάρτητα από το μέγεθος του ρόλου τους: ο Γιώργος Φούντας, ο πρωτοεμφανιζόμενος Κώστας Κακκαβάς, η «τραγουδίστρια της νίκης» Σοφία Βέμπο (Μαρία), ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (Μήτσος), η Βούλα Ζουμπουλάκη (Αννέτα), η Χριστίνα Καλογερίκου (μητέρα του Μίλτου) και η Τασσώ Καββαδία (αδελφή του Αλέκου).
Τα σκηνικά υπογράφει ο Γιάννης Τσαρούχης και τη μουσική ο Μάνος Χατζιδάκις με συνεργασία με τον Βασίλη Τσιτσάνη. Κλασική είναι η ερμηνεία της Μελίνας Μερκούρη στο τραγούδι «Αγάπη που έγινες δίκωπο μαχαίρι», ενώ στην ταινία ακούστηκαν για πρώτη φορά τα τραγούδια «Εφτά τραγούδια θα σου πω» και «Το Φεγγάρι είναι κόκκινο».
Τα γυρίσματα έγιναν σε τοποθεσίες του Πειραιά και της Αθήνας. Το τρίστρατο που φαίνεται στο φινάλε, αγνώριστο σήμερα, σχηματίζεται από τη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου, Πλαπούτα και Τσαμαδού στα Εξάρχεια.
Η «Στέλλα» πρωτοπροβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών του 1955 (26 Απριλίου - 10 Μαΐου) και δημιούργησε αίσθηση, αν και δεν κέρδισε κάποιο βραβείο. Από εκεί χρονολογείται και η γνωριμία του Ζιλ Ντασένμε τη Μελίνα Μερκούρη, η οποία έγινε η μούσα του στις κατοπινές του ταινίες. Τον επόμενο χρόνο κέρδισε τη «Χρυσή Σφαίρα» καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ και προτάθηκε για το Όσκαρ ενδυματολογίας (Ντένη Βαχλιώτη).
Στους ελληνικούς κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα στις 21 Νοεμβρίου 1955 και ήταν η πιο εμπορική της σεζόν 1955-1956, από τις 24 συνολικά ελληνικές παραγωγές που προβλήθηκαν (134.142 εισιτήρια). Η κριτική ήταν από αμήχανη έως ευνοϊκή για την ταινία. Εχθρική ήταν η στάση των εντύπων της Αριστεράς. «Το ξετραχηλισμένο αυτό γύναιο, η γυναίκα που δεν θέλει να παντρευτεί για να 'χει το ελεύθερο να γλεντάει τη ζωή της, είναι ένας χαρακτήρας;» διερωτάται ο Αντώνης Μοσχοβάκης στην «Επιθεώρηση Τέχνης», ενώ ο Κώστας Σταματίου από τις στήλες της Αυγής χαρακτηρίζει την ταινία «ξεδιάντροπο μελόδραμα, που προβάλλει ό,τι χαμηλότερο, ό,τι πιο "λούμπεν", ό,τι πιο χυδαίο και καθυστερημένο στοιχείο υπάρχει στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα».