Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ο Έλληνας υπουργός που σκότωσε σε μονομαχία έναν μύωπα βουλευτή, μετά από τσακωμό στη Βουλή


Στην Ελλάδα οι μονομαχίες γίνονταν για «ψύλλου πήδημα». Αρκούσε ένα προσβλητικό σχόλιο για να υπάρξει πρόσκληση σε μάχη. Πολλές φορές μεσολαβούσαν συγγενείς, φίλοι ή συνεργάτες και την τελευταία στιγμή άλλαζαν γνώμη στον ένα από τους δύο μονομάχους.
Εντυπωσιακό είναι ότι σε μονομαχίες συνήθως δεν κατέφευγαν οι απλοί πολίτες, αλλά αξιωματικοί του στρατού, δικηγόροι, ακόμα και βουλευτές. Το 1914, ακόμα και ο πρωθυπουργός Γ. Θεοτόκης παρολίγον να πάρει μέρος σε μονομαχία με τον βουλευτή Κ. Ζαβιτσιάνο.
Ο λόγος ήταν ότι οι δύο τους είχαν αλλεπάλληλες προσωπικές αντεγκλήσεις. Όλα είχαν συμφωνηθεί, αλλά την τελευταία στιγμή κανείς από τους υποψήφιους δεν εμφανίστηκε στον τόπο που είχε οριστεί για τη μονομαχία. Κλασική περίπτωση κοκορομαχίας.
Η τελευταία αιματηρή μονομαχία στην Ελλάδα 
Η δεύτερη μονομαχία έγινε το 1904 και ήταν αιματηρή. O βουλευτής Τρικάλων Κοκός Χατζηπέτρος, με αφορμή κάποια αγόρευση στη Βουλή, έβρισε τον υπουργό Σπύρο Στάη, προσβάλλοντας την οικογένειά του. Ο Σπυρίδων Στάης Αιτία της διαφωνίας ήταν ότι ο φίλος του Χατζηπέτρου, Μελησινός, δεν έγινε καθηγητής Ανατομίας. Τα αίματα άναψαν και οι δυο βουλευτές αντάλλαξαν βαριές κουβέντες προτού μιλήσουν τα όπλα. Ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Γ. Θεοτόκης προσπάθησε να τους αποτρέψει, αλλά μάταια. Οι δύο μονομάχοι όρισαν ως σημείο της αναμέτρησης τον Ποδονίφτη, στη σημερινή Νέα Χαλκηδόνα, πάνω από την οδό Αχαρνών, σ’ ένα χωράφι.
Ο Στάης υπέβαλε την παραίτησή του στον πρωθυπουργό Θεοτόκη και έσπευσε στον Ποδονίφτη, όπως είχε κάνει και ο Χατζηπέτρος, ο οποίος έπασχε από μυωπία. Μετά από λίγο, δόθηκε από τους μάρτυρες το σύνθημα. Ακούστηκαν οι πυροβολισμοί και η σφαίρα του υπουργού βρήκε κατάστηθα τον βουλευτή Κοκό Χατζηπέτρο. Ο Κωνσταντίνος Χατζηπέτρος. Το σοκ στην αθηναϊκή κοινωνία ήταν μεγάλο, αποτέλεσε όμως παράδειγμα προς αποφυγή και έκτοτε δεν ξανάγινε φονική μονομαχία. Σήμερα, έχει μείνει μόνο η φράση «αν είσαι άντρας, έλα να μετρηθούμε», σαν ανάμνηση της βάρβαρης τακτικής της μονομαχίας. Οι μονομαχίες στη δυτική Ευρώπη ξεκίνησαν τον 17ο αιώνα. Στην Ελλάδα ήταν λίγο πιο παλιές, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι ο Αχιλλέας κάλεσε σε μονομαχία τον Έκτορα.
Οι μονομαχίες γίνονταν για θέματα τιμής. 
Ο θιγμένος «καλούσε» σε μονομαχία εκείνον που τον είχε προσβάλει. Ο αγώνας ήταν συναινετικός και για να πραγματοποιηθεί, ακολουθούνταν μια συγκεκριμένη διαδικασία. Το κάλεσμα του θανάτου Ο πρώτος μονομάχος έπρεπε να στείλει γραπτώς το «κάλεσμα» στο σπίτι του αντιπάλου, με έναν απεσταλμένο της απολύτου εμπιστοσύνης του. Όταν ο δεύτερος μονομάχος αποδεχόταν την πρόκληση, έπρεπε να οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία και τόπος για τη μονομαχία. Οι δύο μονομάχοι αποφάσιζαν ποια όπλα θα χρησιμοποιούσαν. Μέχρι τον 18ο αιώνα, χρησιμοποιούνταν κυρίως σπαθιά και αργότερα πιστόλια. Παρόντες έπρεπε να είναι μάρτυρες που διασφάλιζαν ότι η διαδικασία θα γίνει αξιοπρεπώς, γιατί η καλή κοινωνία επινόησε και τους αξιοπρεπείς φόνους….

Παντρεύτηκε την γυναίκα που τον απέτρεψε να αυτοκτονήσει

Πριν δέκα χρόνια, ο Κέβιν έχοντας πέσει σε κατάθλιψη, ήταν ένα βήμα πριν την αυτοκτονία. Δεν θα μπορούσε να φανταστεί, όμως, πως με την γυναίκα που θα του έσωζε την ζωή, θα τους ένωναν αργότερα τα δεσμά του γάμου.


Ο Κέβιν γνώρισε την σύζυγο του, σήμερα, Μπλέικ, όταν ήταν και οι δύο ήταν 13 χρόνων.
Τέσσερα χρόνια μετά οι δρόμοι τους θα ενώνονταν και πάλι, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή στην ζωή του Κέβιν.
Εκείνος έπασχε από κατάθλιψη, κάνοντας συχνά σκέψεις να δώσει τέλος στη ζωή της. Η σκέψη αυτή ήταν στο μυαλό του και τη νύχτα που του τηλεφώνησε η Μπλέικ.
«Με έβαλε να της υποσχεθώ πως της τηλεφωνούσα και την επόμενη ημέρα. Τη νύχτα εκείνη έγραψα τα λόγια με τα οποία της έκανα πρόταση γάμου δέκα χρόνια αργότερα».
Τον Απρίλιο του 2016 ο Κέβιν έκανε πρόταση στην αγαπημένη του και τον Σεπτέμβριο του ίδιου μήνα ενώθηκαν με τα δεσμά τους γάμου.
Σήμερα οι δύο τους θεωρούν πως το πεπρωμένο ήταν αυτό που τους έφερε κοντά, αλλά και εκείνο που έσωσε την ζωή του Κέβιν.

Η Μις Ρωσία για το 2017 κολάζει τη Μύκονο! (ΦΩΤΟ)


Η Μις Ρωσία 2017 Πολίνα Πόποβα ποστάρει στο Instagram φωτογραφίες της από τη Μύκονο, δείχνοντας πόσο καλά περνάει στα μέρη μας.
Όπως θα διαπιστώσετε και από τις παρακάτω φωτογραφίες, προκαλεί εγκεφαλικά σε κάθε δημόσια εμφάνισή της και ο λόγος είναι προφανής...

Θαυμάστε την:





στην Αθήνα

Αθήνα Αττική


Αθήνα: Μια Kλασική Ομορφιά Ξανανιώνει
Η Αθήνα είναι η απαρχή των πάντων για όσους προέρχονται από τη Δύση. Είναι το μέρος εκείνο, στο οποίο μια ομάδα ανδρών συγκεντρώθηκε και αποφάσισε, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, ότι οι μεγάλες επιλογές θα διευθετούνταν με την ψήφο των πολιτών. Έτσι γεννήθηκε η δημοκρατία.
Μια επίσκεψη βοηθά κάποιον να καταλάβει πώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί σε μια μικρή πόλη-κράτος. Η Αθήνα είναι ένας τόπος που βάζει φωτιά στη φαντασία, καθώς αυτός που περπατά ανάμεσα στα αρχαία μνημεία της μπορεί να δει με το νου του πώς ήταν η ζωή εδώ τη Χρυσή Εποχή. Η τοπογραφία στο κέντρο της πόλης είναι η ίδια. Ίδιο είναι και το εξαιρετικό κλίμα. Έπειτα, υπάρχουν τα ερείπια. Ένας επισκέπτης από άλλο πλανήτη, βλέποντας την περιοχή γύρω από την Ακρόπολη σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου, θα έβγαζε αμέσως το συμπέρασμα, ότι μια υψηλή τάξη του ανθρώπινου γένους είχε πράγματι ζήσει εδώ πολύ καιρό πριν.
Τα προηγούμενα χρόνια οι τουρίστες που έρχονταν αεροπορικώς στην Αθήνα, θα την χρησιμοποιούσαν ως ενδιάμεση «στάση» του μακρύτερης διάρκειας ταξιδιού τους σε νησιά όπως η Μύκονος ή η Σαντορίνη. Ίσως ν’αφιέρωναν σ’αυτήν μόνο μια μέρα για να δουν βιαστικά μερικά αξιοθέατα όσο περίμεναν το πλοίο τους. Με αυτόν τον τρόπο σκέφτονταν να αποφύγουν αυτό που είχε γίνει η Αθήνα αφού ο πληθυσμός της είχε εκραγεί σχεδόν δέκα φορές μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: την πολυκοσμία, το θόρυβο, το τσιμέντο και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.
Αλλά, όχι πια. Η Αθήνα έχει γίνει προορισμός και βάση για ημερήσιες εκδρομές με το λεωφορείο σε μέρη, όπως η Κόρινθος, οι Δελφοί, οι Μυκήνες και η Επίδαυρος.
Πρόσφατες αναβαθμίσεις στις υποδομές της πόλης, πολλές από τις οποίες έγιναν ενόψει της προετοιμασίας της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, έχουν κάνει το κέντρο της πόλης έναν πολύ πιο καθαρό, πολύ πιο προσιτό, και πολύ πιο φιλικό τόπο για τους πεζούς. Έχουν προστεθεί αρκετές νέες γραμμές του μετρό, προσφέροντας, μεταξύ άλλων, γρήγορη και εύκολη πρόσβαση από και προς το αεροδρόμιο. Έπειτα, υπάρχει ο Μεγάλος Περίπατος μήκους τριών χιλιομέτρων, ο πεζόδρομος που συνδέει την Ακρόπολη με το κατακαίνουργιο Μουσείο της Ακρόπολης, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού, το Θέατρο του Διονύσου Ελευθερέως, τον Άρειο Πάγο, την Αρχαία Αγορά, την Πνύκα, και το Κοιμητήριο του Κεραμεικού. Ο Περίπατος είναι στρωμένος με κυβόλιθους από γνεύσιο και πλάκες από μάρμαρο, υλικά που προέρχονται από τα νησιά της Νάξου και της Τήνου, και είναι εκπληκτικά ελεύθερος από τούς ενοχλητικούς ήχους αυτής της πυκνοκατοικημένης πόλης των τριών  εκατομμυρίων κατοίκων. Όλα αυτά δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη να γυρίσει πίσω στο χρόνο.
Ας ξεκινήσουμε με την Ακρόπολη, το κεντρικό σημείο της Αθήνας για  τα περίπου 6,000 χρόνια της. Υπάρχουν τρεις κυρίες κατασκευές στην Ακρόπολη. Αν θεωρήσουμε ότι o περίπου ωοειδής βράχος είναι ένα ρολόι, και κοιτάξουμε ανατολικά προς την είσοδο του βράχου, οι τρεις κατασκευές θα ήταν τα Προπύλαια κατευθείαν μπροστά στις έξι η ώρα, ο Παρθενώνας στις τρεις,  και το Ερέχθειο στις εννέα.
Ο Παρθενώνας, θρονιασμένος στην κορυφή της Ακρόπολης -ένας βράχος που από μόνος του ήδη προκαλεί δέος- καταλαμβάνει εξαπίνης τον επισκέπτη που έρχεται για πρώτη φορά. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά κτίσματα στην ανθρώπινη ιστορία. Ο Παρθενώνας εντυπωσιάζει πρώτα με το μέγεθός του, οι δε αναλογίες του είναι εξαιρετικά ευχάριστες στο μάτι.
Τεχνουργήματα έχουν συλλεχθεί στο αστραφτερό, νέο, υπερσύγχρονο Μουσείο της Ακρόπολης, το οποίο βρίσκεται σε μικρή απόσταση νότια από την Ακρόπολη.
Ο Μάιος και ο Σεπτέμβριος είναι ιδιαίτερα καλοί μήνες για να δει κάποιος την Αθήνα. Ο Αύγουστος είναι επίσης καλός γιατί τότε σχεδόν η μισή πόλη έχει φύγει για τις θερινές της διακοπές. Η απουσία της ρύπανσης από τα αυτοκίνητά τους κάνει θαύματα στην αθηναϊκή ατμόσφαιρα, και καταλαβαίνει κανείς τι υπέροχος τόπος ήταν αυτή η πόλη στην αρχαιότητα, όταν άτομα σαν το Σωκράτη, τον Περικλή και τον Ευριπίδη περιδιάβαιναν τους δρόμους της. Ο αέρας είναι ελαφρύς, και το απόγευμα, η «Αύρα», το απαλό αεράκι της θάλασσας ανεβαίνει από το λιμάνι του Πειραιά, δροσίζοντας τους επισκέπτες που κάθονται σε μία από τις πολλές καφετέριες που είναι απλωμένες στα πεζοδρόμια της Πλάκας, της ιστορικής συνοικίας που κουλουριάζεται γύρω από τη βάση της Ακρόπολης.
Από το ύψος της Ακρόπολης, μπορεί κανείς να δει πολλά από τα άλλα αξιοθέατα στο κέντρο της Αθήνας. Αν στέκεσαι στο νότιο στηθαίο της, το πρώτο πράγμα που χτυπά το μάτι σου είναι το τεράστιο, φουτουριστικό γυαλί και μπετόν του Μουσείου της Ακρόπολης, διακόσια εβδομήντα πέντε μέτρα προς τα νοτιοανατολικά. Το μουσείο διαθέτει δεκατέσσερις χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα πατώματος, στεγάζοντας πάνω από τέσσερις χιλιάδες αντικείμενα, καθώς και ένα αξιοσημείωτο, ευρύχωρο προαύλιο με πλακόστρωτο από χοντρό γυαλί, το οποίο προσφέρει, δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνειά του, μια καθαρή θέα των αρχαίων ερειπίων που αποκαλύφθηκαν κατά την κατασκευή του μουσείου. Μια εντυπωσιακή θέα προς την Ακρόπολη προσφέρεται μέσα από τα τεράστια τζάμια της καφετέριας και του εστιατορίου του μουσείου.
Στη μισή απόσταση μεταξύ του Μουσείου και της ίδιας της Ακροπόλης είναι τα ερείπια του θεάτρου του Διονύσου. Εδώ γεννήθηκε το θέατρο το 543 π.Χ. κι εδώ παίχθηκαν για πρώτη φορά τα έργα του Σοφοκλή,  του Αριστοφάνη και του Ευριπίδη. Eίχε καθίσματα για δεκαεφτά χιλιάδες άτομα.
Προχωρώντας όπως το ρολόι, περίπου εκατό μέτρα νοτιοδυτικά από την Ακρόπολη και τριακόσια μέτρα δυτικά από το Θέατρο του Διονύσου είναι το ανακαινισμένο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, που χτίστηκε από τους Ρωμαίους το 161 μ.Χ. Το Ηρώδειο, όπως είναι επίσης γνωστό, ανακαινίστηκε πλήρως το 1950, με μαρμάρινα καθίσματα για πέντε χιλιάδες άτομα, και φιλοξενεί σύγχρονες συναυλίες, θεατρικές και άλλες παραστάσεις κατά τη διάρκεια του ετήσιου Φεστιβάλ Αθηνών από τις αρχές Ιουνίου μέχρι τις αρχές Αυγούστου.
Πιο πέρα, προς τα νοτιοδυτικά, υψώνεται ο λόφος του Φιλοπάππου, ή λόφος των Μουσών, η παραδοσιακή θέση του σπηλαίου όπου φυλακίστηκε ο Σωκράτης πριν από την εκτέλεσή του το 399 π.Χ. και η Πνύκα, ο χώρος της αρχαίας αθηναϊκής συνέλευσης, της Εκκλησίας, όπου αποφασίζονταν σημαντικά θέματα του κράτους με δημοκρατική ψηφοφορία . Το Μνημείο του Φιλοπάππου ύψους δύο ορόφων είναι ένα μαυσωλείο/μνημείο που κτίστηκε το 116 μ.Χ. προς τιμήν της μνήμης κάποιου Γάιου Ιούλιου Αντιόχου Φιλοπάππου, γιου του Επιφάνους, Αθηναίου πολίτη και πρίγκιπα ενός βασιλείου της Μικράς Ασίας.
Συνεχίζοντας την πορεία προς τα δεξιά από την άποψη της Ακρόπολης, εκατόν εξήντα μέτρα δυτικά και λίγο βορειότερα είναι η φαλακρή προεξοχή του Άρειου Πάγου, τριάντα μέτρα χαμηλότερα από την Ακρόπολη, όπου ο Απόστολος Παύλος μίλησε σε μια συνέλευση  Αθηναίων σοφών κατά το καλοκαίρι του 51 μ.Χ. Από τη στιγμή που ο Απόστολος αναφέρθηκε στην ανάσταση των νεκρών, οι εκλεπτυσμένοι πρεσβύτεροι της πόλης γέλασαν μαζί του. Αλλά ορισμένοι πίστεψαν, συμπεριλαμβανομένου του Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσε μια εκκλησία κάτω από την βόρεια πρόσοψη της προεξοχής. Τα θεμέλιά της είναι ακόμα εκεί.
Λίγο πιο βόρεια και δυτικά του Αρείου Πάγου εκτείνεται η Αρχαία Αγορά, με την ανακατασκευασμένη Στοά του Αττάλου, η οποία στεγάζει το Μουσείο της Αγοράς, καθώς και το Θησείο, τον καλύτερα διατηρημένο αρχαίο ναό της Ελλάδας. Η Αγορά ήταν μια κυψέλη δραστηριότητας κατά τη Χρυσή Εποχή, η παλλόμενη καρδιά της αρχαίας Αθήνας.
Πιο πέρα, ακόμα στα βορειοδυτικά, περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά, είναι ο χώρος του Κοιμητηρίου του Κεραμεικού, το οποίο είχε αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια οδικών έργων το 1860. «Γλυπτές επιτύμβιες στήλες δείχνουν συγκινητικές οικογενειακές σκηνές -μια γυναίκα να θαυμάζει την κοσμηματοθήκη της, ένα σκύλο να θρηνεί το αφεντικό του. Αλλά είναι τόσο μια γιορτή της ζωής, όσο και του θανάτου: υπάρχουν βατράχια και χελώνες, πολλά είδη πουλιών, καθώς και δεκάδες ποικιλίες φυτών», λέει η συγγραφέας ταξιδίων Νταϊάνα Φαρ Λούις.
Λίγο πιο πέρα από το κοιμητήριο, από την άλλη μεριά της οδού Πειραιώς, είναι το Γκάζι. Τα έργα φυσικού αερίου, από το οποίο πήρε το όνομα η περιοχή αυτή, αποτελούν παρελθόν και τα παλιά κτίρια έχουν μετατραπεί σε μια πολυσύχναστη περιοχή μ’ένα κέντρο εναλλακτικής τέχνης, με νυχτερινά κέντρα διασκέδασης και μπαράκια.
Βόρεια της Ακρόπολης απλώνεται επί πολλά χιλιόμετρα, το τσιμέντο, τα πολυώροφα κτίρια της βόρειας  περιοχής της ευρύτερης Αθήνας με τα προάστια της. Τα περισσότερα κτίρια βάσει νόμου δεν έχουν πάνω από έξι πατώματα, ώστε το φως του ήλιου να φέγγει τουλάχιστον για ένα μέρος της ημέρας τους δρόμους που τα χωρίζουν.
Πιο κοντά στην Ακρόπολη, προς τα δεξιά,  ανατολικά  της Αρχαίας Αγοράς, είναι η Ρωμαϊκή Αγορά, με το περίφημο Πύργο των Ανέμων, ένα οκταγωνικό μαρμάρινο κτίσμα που λειτουργούσε ως Ρολόι. Είχε ηλιακά ρολόγια, ακριβώς κάτω από τις ζωοφόρους των οκτώ θεοτήτων του ανέμου κοντά στην κορυφή του πύργου, ένα ρολόι νερού, και έναν ανεμοδείκτη. Χτίστηκε στο διάστημα μεταξύ 50 και 200 π.Χ., και λαμβάνοντας υπόψη τα οκτώ μέτρα του ύψους του και την περίοπτη θέση του, ήταν πιθανώς ο πρώτος πύργος ρολόι του κόσμου.
Δύο χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ακρόπολης στέκει ο Λυκαβηττός. Με ύψος τριακοσίων μέτρων, είναι το ψηλότερο σημείο της Αθήνας. Έχει σχήμα κώνου που πάνω του κάθεται ένα δασάκι με καπελλάκι την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Αυτό είναι το καλύτερο σημείο για να δει κανείς ένα ηλιοβασίλεμα στην Αθήνα, όπως φαίνεται αφ’ υψηλού ακόμα και η Ακρόπολη. Εικοσιτέσσερα χιλιόμετρα πίσω από τον Λυκαβηττό, στην ίδια βορειοανατολική κατεύθυνση από την Ακρόπολη, είναι η λευκή χαρακιά στην πλευρά της Πεντέλης, ο τόπος εξόρυξης του μαρμάρου για όλα τα μνημεία και κτίρια, συμπεριλαμβανομένου και του Παρθενώνα.
Αγκαλιάζοντας την βορειοανατολική βάση της Ακρόπολης και γαντζωμένα πάνω της βλέπουμε τα κάτασπρα σπίτια σε σχήμα κύβου των Αναφιώτικων. Μια ομάδα από σαράντα πέντε σπίτια με κυκλαδική αρχιτεκτονική  που εκπέμπουν μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα νησιού. Χτίστηκαν από τους άνδρες που ήρθαν στην Αθήνα από τις Κυκλάδες για να βοηθηθεί η ανοικοδόμηση της πόλης μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της από τους Τούρκους στα 1820. Τα Αναφιώτικα είναι μια όαση γαλήνης και ηρεμίας στην Αθήνα.
Λίγο πιο κάτω, η Πλάκα τυλίγεται γύρω από τη βάση της Ακρόπολης προς τα βόρεια, βορειοανατολικά και ανατολικά. Είναι μια ήσυχη περιοχή γεμάτη με τουριστικά καταστήματα, πινακοθήκες κι εστιατόρια. Είναι γεμάτη απο τουρίστες που ψάχνουν για αναμνηστικά. Το Μοναστηράκι, το «Μικρό Μοναστήρι», χωρίζει την Πλάκα από την γραφική του υπαίθρια αγορά, όπου πουλιούνται  σε λογικές τιμές αντίκες, παλιά βιβλία, διακοσμητικά όλων των ειδών, έντυπα, εργαλεία και ανταλλακτικά για σχεδόν κάθε τύπου δίτροχο.
Μέσα στο σταθμό «Μοναστηράκι» του μετρό, πρόσφατες ανασκαφές για μια νέα γραμμή του αποκάλυψαν τον Ηριδανό ποταμό, ένα μικρό ρεύμα που ρέει από τις πλαγιές του Λυκαβηττού από την αρχαιότητα. Ένα μικρό υπόγειο μουσείο δείχνει το ποτάμι, το οποίο, κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ήταν καλυμμένο με τούβλινο θόλο, καθώς και τα θεμέλια των σπιτιών και των καταστημάτων δίπλα του.
Αυτά είναι μόνο ένα μέρος από τους πόλους έλξης της Αθήνας. Υπάρχουν τόσα πολλά περισσότερα, όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή κλασικών ελληνικών αρχαιοτήτων στον κόσμο, η πλατεία Συντάγματος και η Βουλή, όπου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τους Ευζώνους που φρουρούν το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, οι κολοσσιαίες στήλες του Ναού του Ολυμπίου Δίος, ο Εθνικός Κήπος και το Βυζαντινό Μουσείο, για να αναφέρουμε μόνο μερικά.
Και όσον αφορά την Αθήνα ως τόπος στάθμευσης πριν τα νησιά, μπορεί η Αθήνα να γίνει η βάση για σύντομα ταξίδια σ’αυτά. Έτσι κι αλλιώς το πιο κοντινό νησί, η Αίγινα,  απέχει μόνο μια ώρα με το πλοίο και μπορεί να συγκριθεί σε γοητεία και ανέσεις με οποιοδήποτε νησί.
Η Αθήνα είναι ένα αξέχαστο μέρος για κάθε επισκέπτη, και ακόμα περισσότερο τώρα, με όλες τις πρόσφατες βελτιώσεις.

Κατάθεση της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου


Το 395 ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αρκάδιος μετέφερε από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη τη ζώνη της Θεοτόκου, ένα από τα λιγοστά κειμήλια του επιγείου βίου της Παναγίας, κατασκευασμένη από τρίχες καμήλας. Την τοποθέτησε σε μία χρυσή θήκη, που ονομάστηκε Αγία Σωρός, και την εναπόθεσε στο ναό της Θεοτόκου στη συνοικία Χαλκοπρωτεία της Κωνσταντινούπολης.
Ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ’ ο Σοφός άνοιξε την Αγία Σωρό μετά από 410 χρόνια, για να επικαλεσθεί τη θεία χάρη της, επειδή η σύζυγός του Ζωή διακατεχόταν από έναν δαίμονα. Αφού, λοιπόν, την προσκύνησαν, ο πατριάρχης άπλωσε την τίμια Ζώνη πάνω στην πάσχουσα αυτοκράτειρα, η οποία ελευθερώθηκε αμέσως από το δαιμόνιο. Το γεγονός τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 31 Αυγούστου, την τελευταία ημέρα του εκκλησιαστικού έτους.
Τμήμα της Τιμίας Ζώνης βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, δωρεά του Σέρβου ηγεμόνα Λάζαρου (1371-1389). Ναός αφιερωμένος στην Τίμια Ζώνη υπάρχει στην Αθήνα (Πατήσια).

Απολυτίκιο

Θεοτόκε αειπάρθενε, των ανθρώπων η σκέπη, Εσθήτα και Zώνην του αχράντου σου σώματος, κραταιάν τη πόλει σου περιβολήν εδωρήσω, τω ασπόρω τόκω σου άφθαρτα διαμείναντα, επί σοι γαρ και φύσις καινοτομείται και χρόνος, διο δυσωπούμεν σε, ειρήνην τη πολιτεία σου δώρησαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

 Πηγή: https://www.sansimera.gr

δια χειρός ΚΥΡ, 31/8/2017


Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Η συμμετοχή σε χορωδία κλειδί για καλά γεράματα

Θέλετε να περνάνε τα χρόνια καλύτερα; Τότε ίσως θελήσετε να γραφτείτε σε μια χορωδία. 

Το τραγούδι είναι κάτι που οι περισσότεροι έχουν βιώσει σε κάποιο σημείο της ζωής, είτε τραγουδώντας στο σχολείο είτε μόνοι στο μπάνιο.
Αλλά ξέρατε ότι η συμμετοχή στη χορωδία ωφελεί θετικά την υγεία; Η Έμμα Παπαεμμανουήλ θα μας πει περισσότερα στο πλαίσιο της νέας μας ενότητας, για τους ανθρώπους ηλικίας 55 ετών και άνω με την ονομασία Viva.
Ακούστε το ηχητικό ρεπορτάζ εδώ: http://www.sbs.com.au

Η Αθωνιάς Σχολή υπό νέα μορφή, εφημ. Ταχυδρόμος 21/10/1971


Πηγή: http://www.nlg.gr/

Στην Σαλονίκη

Θεσσαλονίκη Μακεδονία


Με ιστορία 2.300 και πλέον χρόνων, πήρε το όνομα της από τη Θεσσαλονίκη, την αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας μετά την Αθήνα. Το λιμάνι της και η κομβική γεωγραφική της θέση ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή, της έδωσαν προνόμια και οικονομική δύναμη αλλά και πολυ-πολιτισμικό χαρακτήρα, από το πολύχρωμο ψηφιδωτό των ανθρώπων που προσέλκυσε από την αρχή της ίδρυσης της μέχρι και σήμερα. Τα πολυάριθμα μνημεία της, ανάμεσα τους και τα 15 Μνημεία  – σπάνια δείγματα βυζαντινής τέχνης- που βρίσκονται στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO αλλά και ο πλούτος των Μουσείων της μαρτυρούν την σημαντική της ιστορία αλλά και το δημιουργικό της παρόν.
Η παραλία της προσφέρεται για βόλτες και χαλάρωση σε κάποιο από τα δεκάδες καφέ δίπλα στη θάλασσα ενώ ανηφορίζοντας στην Άνω Πόλη, η ‘Θεσσαλονίκη των Τειχών’ θα σας μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, με τις γραφικές γειτονιές, τα παλιά αρχοντικά μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής και τα επιβλητικά τείχη με την εκπληκτική θέα στο Θερμαϊκό κόλπο.
Η έντονη νυχτερινή ζωή  της Θεσσαλονίκης και η πλούσια γαστρονομία της, πολύτιμη κληρονομιά των πολιτισμών που πέρασαν από την πόλη, ανακαλύπτονται πλέον από τα μεγαλύτερα ταξιδιωτικά έντυπα του κόσμου, περιλαμβάνοντας την στις σχετικές τους λίστες. Στη Θεσσαλονίκη άλλωστε γεννήθηκε και ο καφές ‘Φραπέ’, το εθνικό ρόφημα των Ελλήνων! Οι επιλογές για τον επισκέπτη χιλιάδες: από παραδοσιακές ταβέρνες και καφέ μέχρι trendy café-restaurants που εξελίσσουν τις παραδοσιακές γεύσεις της πόλης.
Shopping therapy στη Θεσσαλονίκη; σίγουρα ναι! Τα καταστήματα και Shopping Centre της πόλης προσελκύουν επισκέπτες όχι μόνο από τη Β. Ελλάδα αλλά και τις γύρω βαλκανικές χώρες.
Γοητευτική και ενδιαφέρουσα, ανοιχτόκαρδη και φιλική, η Θεσσαλονίκη θα σας κερδίσει από την πρώτη κιόλας βόλτα!
















Όταν η Ελλάδα ζούσε την Πικρή της αγάπη στο Σπίτι των Ανέμων…

Δημοσιεύτηκε από Αναστασία Αντωνοπούλου




Πριν ο «Άγνωστος πόλεμος» ερημώσει τους δρόμους της Αθήνας.
Πριν το φως του Αυγερινού συνδεθεί με το σεισμό του 1981.
Και πολύ πριν τα ριάλιτι κάνουν διάσημους ανθρώπους που πριν -και μετά- δεν σήμαιναν τίποτα για την εγχώρια τηλεοπτική βιομηχανία.
Ουσιαστικά πριν από την τηλεόραση, τότε που οι ιστορίες ξεκινούσαν από μία φωνή και εσύ γινόσουν σκηνογράφος και ενδυματολόγος τους.
Κάπου τότε «Το Σπίτι των Ανέμων» και η «Μικρή πικρή μου αγάπη» ήταν οι πιο γνωστοί τίτλοι σε όλη την Ελλάδα.


«Είστε ο ντετέκτιβ Λαμπίρης;». Γιατί για σένα δεν ήταν ο Βύρων Πάλλης. Ήταν ο δικηγόρος, και κατά κάποιο τρόπο ντετέκτιβ, Ορέστης Λαμπίρης, που προσπαθούσε να λύσει μυστήρια στο «Σπίτι των ανέμων». Εκείνος που κάθε βράδυ, σε ταξίδευε στον έρωτά του για την Τζοάνα (Αφροδίτη Γρηγοριάδου) και η καρδιά χτύπαγε τόσο δυνατά σαν να ήσουν εσύ η ηρωίδα του. Ο Βύρων Πάλλης, ήταν η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ηθοποιού που αγαπήθηκε παθιασμένα από το γυναικείο κοινό της εποχής, που στις περισσότερες περιπτώσεις αγνοούσε την εικόνα του!
Αρκούσαν οι φωνές για να κλάψεις, να γελάσεις και να ακολουθήσεις τους ήρωες στα πάθη τους. Οι πρωταγωνιστές μπορεί να πέρναγαν δίπλα σου στο δρόμο και να μην τους έριχνες μια ματιά. Αν όμως μίλαγαν αμέσως τους κοιτούσες μαγεμένος.
Το σκηνικό μπορούμε λίγο πολύ όλοι να το φανταστούμε.
Ξαφνικά, μέσα στο σπίτι, σταμάταγαν όλες οι δουλειές, δυνάμωνε η φωνή του ραδιοφώνου και ο ακροατής -ή για να είμαστε ακριβείς συνήθως η ακροάτρια- είχε τον ακουστικό καμβά για να ζωγραφίσει την δική της ιστορία…
Το «Σπίτι των Ανέμων» και η «Πικρή, Μικρή μου, Αγάπη», με τον μεγάλο έρωτα του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου, του Αλέξη και της Βάνας να… παρασύρει –για έξι ολόκληρα χρόνια- όλη την Ελλάδα, ήταν οι μεγαλύτερες επιτυχίες μιας εποχής που ο ήχος είχε τη δική του αξία. Το ραδιοφωνικό πάνθεον συμπλήρωναν και άλλες σειρές, όπως «Μιράντα», «Λάουρα» και «Μαρίνα – ένα κορίτσι αλλιώτικο από τα άλλα». Και φυσικά, για τους μικρούς ακροατές, η Θεία Λένα.

Όλοι πρωταγωνιστές μιας εποχής που πολλές φορές έχουμε νοσταλγήσει, ειδικά όταν η σημερινή τηλεόραση μας ταξιδεύει τόσο μακριά από την μαγεία…
Γιατί τι είναι η μαγεία;
Μια αφορμή για να φτιάξεις τις δικές σου εικόνες…

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ


Το ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ  γνωρίζαμε στην γειτονιά.
Το ΕΒΓΑΤΖΙΔΙΚΟ είχε πινακίδα και εκεί πηγαίναμε στην χάση και στην φέξη δηλαδή.
Ποιόν να πάρεις δικό σου αφού και αυτός δεν είχε τηλέφωνο.
Στο Κέντρο της Αθήνας υπήρχαν οι τηλεφωνικοί θάλαμοι ελαφρώς τσιμενταρισμένοι για μόνωση...έριχνες το κέρμα που έγραφε ΟΤΕ και αν αργούσες σου χτυπούσαν την πόρτα να τελειώνεις.
Η γειτόνισα έβαλε τηλέφωνο...ναυτικός ο άντρας της είχε τον τρόπο της.
Τα απογεύματα είχε πάντα επισκέψεις από την γειτονιά....
"...να πάρω την ξαδέρφη μου....την αδερφή μου...."
Τι να έκανε δεν έλεγε όχι αν και άφηναν κάτι στο τασάκι δίπλα στο τηλέφωνο.
Χτυπούσε όμως και ζητούσαν την κυρία Σούλα...την Καίτη ...που ήταν ανάγκη
και "συμπτωματικά" ήταν εκεί.
Είχε μάθει όλα τα οικογενειακά της γειτονιάς.
Σιγά σιγά ο ΟΤΕ έμπαινε σε περισσότερα σπίτια.
Ε ρε καμάρι την πρώτη ημέρα...
Ειδικό τραπεζάκι με σεμεδάκι και στο χώλ...πρώτη μούρη στο Καβούρι.
Και το άφηναν να χτυπάει για να ακούει η γειτονιά αλλά και φώναζε στο ακουστικό για να ακούει η διπλανή που δεν είχε και να σκάει από την ζήλεια της.


Πηγή: http://pisostapalia.blogspot.gr

Άγιος Αλέξανδρος ? – 337


Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ονομαστός για την αρετή του. Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Αυγούστου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν ο Αλέξανδρος και η Αλεξάνδρα.
Ο Αλέξανδρος καταγόταν από την Καλαβρία της Ιταλίας και από μικρός αφιερώθηκε στο Θεό. Το 314 διαδέχθηκε τον Μητροφάνη στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως και το 325 ήταν ένας από τους 318 Πατέρες της Εκκλησίας, που έλαβαν μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας για την καταδίκη της αίρεσης του Αρείου.
Ο Άγιος Αλέξανδρος απεβίωσε ειρηνικά το 337.

Απολυτίκο

Μύσται ουράνιοι αποδεικνύμενοι, θείοι εκφάντορες τω κόσμω ώφθητε, την Εκκλησίαν του Χριστού, ποιμάναντες θεαρέστως, ιερέ Αλέξανδρε, της Τριάδος ο πρόμαχος, Ιωάννη ένδοξε, ο της χάριτος τρόφιμος, και Παύλε Ιερέων ακρότης, όθεν υμάς ανευφημούμεν.


Πηγή: https://www.sansimera.gr

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Χτίζοντας μουσικές "γέφυρες" ανάμεσα σε Ελλάδα και ομογενείς

Ένα νέο πρόγραμμα, υπό την αιγίδα του Μουσικού πανεπιστημίου, με έδρα την Κέρκυρα, στοχεύει στην ενδυνάμωση των δεσμών της μητροπολιτικής Ελλάδας, με τις εστίες του απανταχού Ελληνισμού. Περισσότερα ακούμε από τον εμπνευστή της ιδέας, αναπληρωτή καθηγητή του Ιονίου Πανεπιστημίου, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Γιάννη Τουλή, που μίλησε με τον Αλέξανδρο Λογοθέτη. 

Associate Professor of Ionain University Music Dept, Yiannis Toulis (supplied)

Ηχητικό ρεπορτάζ εδώhttp://www.sbs.com.au

Παιδική Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών – Ξεκινούν οι ακροάσεις



Παιδική Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών:Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών προσκαλεί κορίτσια και αγόρια από 6 έως 16 ετών να ενταχθούν στην  Χορωδία.


Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών προσκαλεί κορίτσια και αγόρια από 6 έως 16 ετών να ενταχθούν στην Παιδική Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής  της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Θέλεις να συμμετέχεις σε μουσικές εκδηλώσεις  της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και να γνωρίσεις την Βυζαντινή μουσική και το Παραδοσιακό τραγούδι παρέα με τους φίλους σου;
Η συμμετοχή είναι εντελώς δωρεάν.
Οι ακροάσεις θα γίνουν το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου ε.ε. στις 10.00 π.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Μεγάλου Βασιλείου 15 στο Ρούφ.
Καλλιτεχνικός Διευθυντής Γεώργιος Δεμελής
Για να κατεβάσετε την Δήλωση συμμετοχής για την Παιδική Χορωδία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών πατήστε εδώ.

O "Χάτσικο" των Ιωαννίνων - Η συγκινητική ιστορία του σκύλου που ζει σε νεκροταφείο (ΦΩΤΟ)


Μια συγκινητική ιστορία είδε το φως της δημοσιότητας χάρη στην παρατηρητικότητα και το ενδιαφέρον μιας γυναίκας , η οποία βρέθηκε σε νεκροταφείου χωριού των Ιωαννίνων θέλοντας να επισκεφθεί  το μνήμα οικείου της προσώπου .
Όταν έφτασε στο χώρο του κοιμητηρίου είδε κάτι που της τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον.
Ένα μικρόσωμο και εμφανώς ταλαιπωρημένο σκυλάκι  βρίσκονταν ανάμεσα στα μνήματα.
Η κ.Αλεξάνδρα αφού ρώτησε έμαθε πως ο συμπαθέστατος σκύλος  έμενε στο νεκροταφείο από τότε που πέθανε η κηδεμόνας του περιμένοντας  την μάταια να γυρίσει κοντά του.
Έτσι  χωρίς δεύτερη σκέψη  πήρε το ζώο μαζί της για να το ταΐσει και να το φροντίσει τις λίγες μέρες που επρόκειτο να καθίσει στο χωριό της.
 Παρά τη φροντίδα όμως που δέχθηκε από εκείνη , ο σκύλος έφυγε από το σπίτι της  για να επιστρέψει και πάλι στο νεκροταφείο ,μη μπορώντας να αποχωριστεί στιγμή την κηδεμόνα του.
Για το συγκινητικό  αυτό περιστατικό  ενημερώθηκαν οι εθελοντές του  Συλλόγου  Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Ιωαννίνων  , και με σχετική τους ανάρτηση στο facebook απευθύνουν έκκληση στους φιλόζωους  να κοινοποιήσουν την ιστορία του συμπαθέστατου τετράποδου ,για να φύγει από το χώρο που ζει  όσο γίνεται πιο σύντομα  και να βρει τη νέα του οικογένεια ,που θα της χαρίσει παντοτινή αγάπη και αφοσίωση όπως  ακριβώς κάνει  και στην κηδεμόνα του παραμένοντας  στο πλάι της  και περιμένοντάς την μάταια να γυρίσει ...
Ο σκυλάκος είναι αρσενικός  περίπου 2 ετών ,  μόλις 3 κιλά ,φιλικότατος ,γνωρίζει από βόλτα με αυτοκίνητο και υπακούει σε εντολές.









10 ελληνικές λέξεις που κάνουν μεγάλη καριέρα στο εξωτερικό!


Σαν ήμουν μαθητής της 2ας γυμνασίου, προκειμένου η φιλόλογος να μας πείσει για την σπουδαιότητα της ομηρικής γλώσσας, μάς ανέφερε τρία απλά παραδείγματα αγγλικών λέξεων που είχαν ελληνική ρίζα.
Τρείς πασίγνωστες λέξεις, που το απαίδευτο ακόμη μυαλό μας, δεν θα μπορούσε να γνωρίζει.
Οι λέξεις ειπώθηκαν, το μάθημα συνεχίστηκε, το κουδούνι ακούστηκε, πανζουρλισμός για το διάλειμμα και την μπαγιάτικη ξαναζεσταμένη τυρόπιτα του κυλικείου και το πεντάλεπτο που είχε χρειαστεί για να μας κάνει να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω τον Όμηρο, πέρασε στην σχολική λήθη, επιβεβλημένη από τα μαθήματα που ακολουθούσαν στο βασανιστικό επτάωρο σχολικό πρόγραμμα. Ίσως όχι εντελώς.
Κατά καιρούς, η φωνή της καθηγήτριας και οι τρεις λέξεις της, έκαναν σποραδικές εμφανίσεις, ειδικά την ώρα που ανοίγαμε ένοχα το λυσσάριο, όταν σκοντάφταμε σε ακατανόητες λέξεις μιας πολύ μακρινής εποχής.
Χαμένοι και εκνευρισμένοι μέσα στην δίνη των εξετάσεων, πανελληνίων ή ενδοσχολικών, το διακύβευμα παρέμενε πάντα το ίδιο· αν μια γλώσσα θεωρείται νεκρή, πώς μπορούν οι λέξεις της να είναι τόσο ζωντανές; Και όχι μόνο ζωντανές, αλλά να κάνουν και παγκόσμια καριέρα;
Πριν μας απαντήσουν οι πιο ειδικοί επί του θέματος, ας δούμε εμείς δέκα λέξεις που έφυγαν απο την πατρική αγκαλιά και αναζήτησαν αλλού στέγη και θαρρώ πως τα κατάφεραν μια χαρά.
Turbo
Και ποιός δεν την ξέρει αυτήν την μικρή λεξούλα; Από τις ηλεκτρικές σκούπες μέχρι τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, το turbo έχει χαρακτηρίσει την απόδοση πληθώρας συσκευών και κινητήρων.  Και όμως, προέρχεται απο την αρχαία ελληνική τύρβη που σημαίνει την κυκλική και ταραχώδη κίνηση. Εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς για ποιόν λόγο καθιερώθηκε στα αγγλικά. Επικουρικά, Τύρβη ήταν και μια τοπική θρησκευτική εορτή προς τιμή του Διονύσου που περιελάμβανε έναν διθυραμβικό χορό.
Yes
Και αγγλικά να μην γνωρίζει κάποιος, το “yes” σίγουρα το ξέρει. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζει είναι ότι προέρχεται απο αρχαιοελληνικό μόριο γε που έχει μεγάλο σημασιολογικό εύρος, μέσα σε αυτό και το “βεβαίως”. Το γε δίνει έμφαση στην λέξη που συνοδεύει και το συναντάμε συχνότατα στην ελληνιστική περίοδο.
Sponsor
Γνωστότατη σε όλους μας, με μερικούς εξ’ ημών να θεωρούν ότι ο σπόνσορας πρόκειται για ελληνοποιημένη λέξη της αντίστοιχης αγγλικής. Δεν θα είχαν και εντελώς άδικο, αν η λέξη δεν προόερχοταν απο το ρήμα σπένδω και το ομμόριζο σπονδή που σημαίνουν “προσφέρω” και “προσφορά” αντίστοιχα. Αλήθεια, πόσες φορές δεν πέσαμε πάνω στην λέξη σπονδή στα μαθητικά μας χρόνια;
Pause
Λέξη που προέρχεται απο την ελληνική παῦσις και σημαίνει το “σταμάτημα”. Η αγγλική λέξη διατήρησε αρκετά την ηχητική απόδοση της αντίστοιχης ελληνικής.
Carat
Η μονάδα μέτρησης των πολύτιμων λίθων έχει πιθανότατα ελληνική καταγωγή, καθώς προέρχεται απο την λέξη κεράτιον που κυριολεκτικά σημαίνει το μικρό κέρατο παράλληλα όμως ήταν και η μονάδα μέτρησης για αντικείμενα μικρού βάρους (το 1/3 του οβολού). Αληθινό διαμάντι η ανακάλυψή της!
Kiss
Η ετυμολογική της ιστορία είναι μάλλον περιπετειώδης και οι γλωσσολόγοι ερίζουν για το κατά πόσο η αγγλική λέξη kiss προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρηματικό τύπο κυνέω (μελλ. κῦσω) που σημαίνει “φιλώ”. Χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε ξένα χωράφια, υπάρχουν μελετητές που υποστηρίζουν ότι υπήρχε η κοινή ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα Ku, την οποία οι λατινογενείς γλώσσες – και κατ’ επέταση η αγγλική – χρησιμοποίησαν ως βάση για τις δικές τους λέξεις. Η θεωρία στηρίζεται στο γεγονός ότι η σημασία του φιλιού ήταν πρωτεύουσας θρησκευτικής σημασίας στην λατρεία όλων των λαών, εξ’ ου και η κοινή ρίζα.
Disaster
Aς βάλουμε και την αστρολογία στο παιχνίδι των λέξων. Η αγγλική λέξη για την “καταστροφή” προέρχεται απο τον συνδυασμό των λέξεων dis (λατ.) και  ἀστήρ και έχει την έννοια της αναποδιάς που προέρχεται από την δυσμενή θέση ενός πλανήτη.
Ajax
Την ξέρετε, είτε είστε νοικοκύρης, είτε λάτρης του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Η λέξη προέρχεται απο την ελληνική Αἴᾱςτον μυθικό ήρωα του Τρωϊκού Πολέμου. Και αν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί μια ποδοσφαιρική ομάδα πήρε το όνομά της απο έναν ήρωα, απορία προκαλεί η επιλογή του για να ονομαστεί ένα απορρυπαντικό.
Μarmalade
Με τόσο διάβασμα ίσως και να πεινάσατε οπότε, γιατί να μην βάλουμε στο άρθρο μας μια λαχταριστή λέξη; Η γνωστή σε όλους μας “μαρμελάδα”, έλκει την καταγωγή της απο το λατινικό “melimelum” το οποίο προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις μέλι και μῆλον  (δωρ. μᾶλον) που σημαίνει το “μήλο” αν και είχε ευρύτερη σημασία καθώς σήμαινε γενικά τα φρούτα, ειδικά τα εξωτικά. Το οξύ που χρησιμοποιήθηκε για την διατήρηση των φρούτων τον 18ο αιώνα προερχόταν απο άγουρα μήλα. Κάνατε την σύνδεση;
Mentor
Δεν θέλει μετάφραση στα ελληνικά, όλοι γνωρίζουμε την σημασία του μέντορα. Αυτό που ίσως δεν θυμόμαστε είναι ότι ο Μέντωρ ήταν φίλος του Οδυσσέα και σύμβουλος του Τηλέμαχου όπως διαβάζουμε στην “Οδύσσεια” του Ομήρου. Με αυτήν την σημασία, του σοφού ανθρώπου, κάνει πλέον διεθνή καριέρα.
Μπορεί και να τις ξέρατε, μπορεί και όχι. Ίσως διαφωνείτε καθώς τέτοιες λίστες δεν γίνονται αποδεκτές απο όλους, ίσως όμως και να συμφωνείτε. Όποια και να είναι η δική σας θέση, το ταξίδι της γλώσσας μέσα στον χρόνο και γύρω απο τον κόσμο είναι πάντα συναρπαστικό και μας μαθαίνει ότι οι γλώσσες δεν είναι απαραίτητο να… χωρίζουν τους λαούς.